Beste,
In juli 2009 stapten wij bij jullie binnen, en vanaf het eerste moment dat
we Froetske zagen, smelten we weg.
Zo'n lief, schattig mooi dutske. Ze had onze harten onmiddellijk veroverd.
Ze was een ongelooflijk prachtige, lieve poes.
Spijtig genoeg is ons Froetsie op 1 oktober 2011 gestorven :-( Veel te
vroeg. Ze was nog zoooo jong.
Lieve lieve Froets het ga je goed daar op de regenboogbrug.
Speel, ren, geniet, ... nu maar verder samen met alle anderen die je voor
zijn gegaan.
Dikke knuffel van ons, we missen je. Weet dat je voor altijd in onze harten
zit.
Fam. Van den Eynde D.
Al een heel tijdje geleden hebben wij spijtig genoeg afscheid moeten nemen van een fantastisch lief katinnetje Lola.We hadden ze bij jullie uit het asiel gehaald als kitten toen ze 10 weken oud was.Het was echt een super super lieve poes.Maar het heeft niet lang mogen zijn.Op 20 juni van dit jaar is ze abrupt van ons weggenomen door een aanrijding voor onze deur.Ik en mijn man waren er kapot van, het is dus daarom dat ik er nu pas kan over schrijven.Wij troosten ons met de gedachte dat ze een kort maar zeeeeer gelukkig leventje heeft gehad.En nog eens bedankt voor de goede zorgen voor al die katjes die jullie toch een goede thuis geven.
Beste ,
In 1999 adopteerde ik een fantastisch kat van jullie ,
die ik tot op de dag van vandaag de naam KENZO heb gegeven.
Deze morgen heb ik haar echter moeten laten inslapen want een verschrikking
is , kapot van verdriet.
Ik ga de zaken die ik van haar nog heb aan jullie schenken , kattenbak ,
eetbakjes , resten korrels enz.
Ik hoop dat jullie daar iets aan hebben , ik bezorg dit in de loop van
komende weken
Groetjes ,
Hilde Van der Slijcken
Beste mensen van
het asiel en lezers van deze site,
op
14 juli
1999 hebben wij bij jullie Kita, een mix Terrier, teefje van
10 maanden oud geadopteerd. Wij bleken op deze korte periode reeds de derde
eigenaar te zijn.
Omdat ze in het begin, dat ze bij ons vertoefde, vrij onhandelbaar was,
hebben we haar laten testen in een hondenschool. Hier bleek al snel dat
Kita, in haar prille leven door iemand
niet correct was opgevoed en behandeld. Een half jaar hondenschool en
thuisgewenning brachten een ongekende ommekeer teweeg in haar en ook ons
leven.
Zij heeft zich in al die jaren voorbeeldig gedragen op een speelse en lieve
manier en ontpopt toe een echte princes.
Allemans vriend, fan om mee te rijden in de auto en op reis te gaan.Niet zo
lang geleden ben ik met haar nog even langs het asiel gegaan, gewoon om te
tonen dat ze het goed stelde.
De tijd ontziet niets of niemand en meer dan spijtig genoeg moest ook onze
lieve Kita dit ondervinden.
Op 8 november 2010 is ze, na een korte periode van ziekte (lymfeklierkanker)
zachtjes ingeslapen bij onze dierenarts. Kita is nu bij de regenboogbrug.
Het is nu leeg achter in onze woning en achter in de auto.
Het is koud in ons hart en bij momenten is deze pijn ondragelijk. Over al
deze jaren heen hebben wij ontelbare mooie herinneren aan haar en van haar
overgehouden
die ons door onze tranen heen laten kijken naar de toekomst. Wij koesteren
haar foto’s en een plukje haar, van haar steeds kwispelende staart. Ze rust
nu op een geheim plekje.
Langs deze weg wil ik de medewerkers van het asiel van harte bedanken om
destijds onze Kita een derde kans te geven.
Ik weet zeker dat Kita in een nabije toekomst opvolging zal krijgen, doch om
practische redenen is dit nu geen haalbare kaart.
Als afsluiter plaats ik nog enkele foto’s van “Kita”, getrokken in de zomer
van 2010.
Veel succes met met jullie engagement ten overstaan van dieren.
Groetjes Gino & Chantal
Beste asielmedewerkers
3 jaar geleden adopteerden we Lola, een bruine mix bull
mastif/bordeaux dog. Het was een schat van een hond en de dikste vriend van
Ergé onze Berner Sennen die we vorige zomer
onverwacht hebben verloren na een infarct bij de trimmer.We moeten nu
spijtig genoeg meedelen dat ook Lola recent is overleden. Hij at een aantal
dagen plots niet meer, enkel drinken ging nog.
De dierenarts kon geen ziekte vaststellen enkel werd geconstateerd dat zijn
hartslag anders was dan zijn polsslag.Twee dagen later kwam ik van het werk
en Lola kwam nog op de trap naar binnen
gewandeld, keek mij aan, ging liggen en hij begaf het.De dierenarts heeft
nadien nog vastgesteld dat hij een hartafwijking had (aders en hartkamers
verkeerdelijk verbonden)
en waarschijnlijk 5 jaar op één hartklep had geleefd. Nu moeten we weer
wennen aan de stilte en de rust zonder hond in huis en in de tuin, wetende
dat we twee kleine dochtertjes hebben.
We zullen zeker weer rondkijken binnenkort naar een
nieuwe adoptiehond.
Groeten,
Familie Van Elst
Mevr Mertens,
September 1994 heb ik een pik zwaartpoedeldje geadopteerd in asiel Schoten wij hebben het Bieke genoemd, zij moet toen een jaar gewest zijn. De eerste twee dagen had zij een kleine ravage verricht. Dat verhaal heb ik nog in het boekje verteld.Van maandag 19-07-2010 is ons Bieke er nietmeer, wij hebben haar laten inslapen, zij was op. Ze was doof haar achterste poten konden nietmeer door artrose, en nog verschillende anderen kwaaltjes door ouderdom zij zal 17 zijn gewest zijn.De leegte dat zij achter laat is onbeschrijfelijk, wat zou ik ze toch nog eenmaal willen in mijn armen houden, maar dat kan nu nietmeer. Ik hoor, en zie ze overal hier in huis, ik weet dat het verdriet met den tijd zal verzachten, maar nu is het verschrikkelijk, mensen die huisdieren gehad hebben kunnen dat begrijpen.Waarom kunnen we zou van een dier houden? en soms meer pijn hebben met het heengaan van een dier als van een dierbaar familielid.?Als je niet weet wat onvoorwaardelijke Liefde is, kijk dan naar je hond, dan begrijp je wat dat betekend.of je nu oud, jong, lelijk, moei, alle kwallen van de wereld bezit, je hond neem je zoals je bent(misschien een kat ook maar heb daar geen ervaring van) ze stellen geen vragen, bekritiseren je nooit, de perfecte leraar.Bieke heeft me zoveel geleerd.Wat echt verschrikkelijk was, is de beslissing nemen om haar te laten inslapen. Wanneer doe je dat? moet ik nu voor God spelen? Had ik geluisterd naar de dierenarts dan was zij al over 3 maand ingeslapen. Wie had gelijk? en heb ik het nu goed gedaan? Ik zal het nooit weten, maar ik heb het gedaan voor haar, dat weet ik zeker.Wanneer je een dier in huis neemt besef je niet dat er ooit een dag komt dat je er afscheid moet van nemen, toch maar goed, je zou misschien nooit een dier in huis nemen om het verdriet van het afscheid nadien.Maar ja als je angst hebt voor verdriet, dan kun je ook geen geluk ervaren, dat ga samen. Ik wou dit even op schrijven en laten weten, dat ik door een diertje uit het asiel te halen, prachtige jaren heb gehad, 16 jaar lang, door het verdriet een geniet ik toch van de momenten dat ik samen met Bieke heb mogen beleven. In deze wereld waar alles jachtig is, geen tijd voor te leven, en je kijk dan naar je hond en het oneindig geduld dat zij laten zien, zij zijn er altijd voor je, en voor het hele gezin. Zo heb het ervaren met mijne hond Bieke
Bedankt Bieke, en hoop dat je nu heel vrolijk in de hemel kunt rond dartelen
zonder pijn.
Blommaert Magali
Mevrouw Mertens,
Hierbij laat
ik u weten dat ik mijn mechelse scheper CASSIE vanmorgend zachtjes heb laten
inslapen.Ik adopteerde het teefje in jullie asiel als puppie van 8 weken oud
(overeenkomst n° 2528 van 29/02/1996). Eind 2005 werden knobbeltjes in haar
melkklierstreek waargenomen.Door haar 10 jarige leeftijd heeft de woekerende
kanker zich heel langzaam uitgebreid.Ze bleef levendig, waakzaam en trouw
tot enkele weken terug.Haar tumoren begonnen toen in razendsnel tempo uit te
groeien.
De voorbije tien dagen waren een echte beproeving, zowel voor mijzelf als
voor de kinderen.Straks is de school uit en moet ik hen het droevige nieuws
vertellen.Met dank aan het asiel en in het bijzonder aan An Vanlingen,
dochter van collega-douanier in de Antwerpse haven.Zij bracht mij op de
hoogte van de nest pas binnengebrachte mechelaars.Op dat moment verwerkte ik
een inbraak in mijn huis.Het jonge diertje kon niet snel genoeg volwassen
zijn om mij bescherming te bieden.Cassie heeft een gelukkig en lang
hondenleven achter de rug.Nu is haar taak volbracht en mag zij nog voort
over ons waken in een of ander buitenaards dierenparadijs.
Kathleen MEYS

Hallo
allemaal,
Hierbij heb ik u het droevige nieuws te vertellen dat een van jullie
pateintjes maandagavondis gestorven uiteraard veel te jong.
Saxo was nog maar net 5 maanden verhuist naar Dubai en voelde zich nu echt
prima maar het heeft niet mogen duren.
Ze was helemaalhersteld van haar epilepsie maar blijkbaar zat er een andere
reden toch achter.
Maar ze is rustig in haar slaap overleden.
Zo koppig en onafhankelijk dat Saxo kon zijn hebben we haar de eeuwige
vrijheid gegeven en haar losgelaten in de woestijn.
Hopelijk zien we haar nog terug in een van haar negen kattenlevens.
Vaarwel Saxo en hartelijk bedankt voor al diegeen die ooit voor haar hebben
gezorgd namelijk de Antwerpse keten voordierenbescherming in Schoten en ook
Dierenartsen praktijk Plantijn (zeker ook aan dokter Sinnaeve).
Met vriendelijke groeten Katja en Filip Jacobs

Beste Linda,
Een 17 jaar geleden hebben wij bij U flodderke geadopteerd
Een kruising tussen terrier en yorkshier .
Spijtig genoeg heeft flodderke ons verlaten en is gecremeerd op 1 augustus .
Wij hebben veel plezier gehad met haar heeft vreugde
Gebracht. Voor ons was het zoals een kind . We hebben veel verdriet
We hebben ze terug meegebracht in de urne en zo hebben we het gevoel
Dat ze terug thuis is.Linda bedankt dat we bij U terecht zijn gekomen we
zullen dit nooit vergeten. We zijn nu te oud om nog een ander hondje
Wij willen wel altijd het asiel blijven steunen, want we weten dat Julie ER
goed voor bent met vele vriendelijke groetjes van de fam Simonet en met nog
veel verdiet
Aan al wie dit leest,
QWEENA +29/10/2005

Mijn lieve lieve Qweentje,mijn Malamutti, hield mijn hart de laatste weken vast omdat je zag dat het afscheid dichterbij kwam ...
We zijn zo dikwijls gaan wandelen, zeker in de winter , aftellen tot er genoeg sneeuw lag , jij en Gismo trokken ons dan met de slee! plezier dat we dan hadden!!!!!
Als het goed weer was da gingen we langs de kant van het Albert kanaal zitten , even relaxen in de zon.....
Je was een unieke hond, en geen andere hond zal je kunnen vervangen, je was voor mij de hond die ik niet thuis kon houden( door mijn katten) , je was een lieve zachte knuffel .....
een kindervriend, vriend van alle asielmedewerkers en we zullen je allemaal missen!!!!
x x x
GISMO + 19/02/2005

Gisteren (19/2) hebben we plots afscheid moeten nemen van onze trouwe asiel/huishond GISMO.
Hij was onze trouwe waker die samen met Qweena al jaren in het asiel bleef, vriend van alle asielmedewerkers.
Op hun hok stond 'opgepast gevaarlijke hond' !
's Nacht kon je zeker niet ongemerkt het asiel betreden, want dan deed hij zijn job' heel goed!
Hij ging graag mee wandelen -een echt voorbeeld aan de leiband- en was voor mij zeker een trouwe vriend en het zal een groot
gemis zijn telkens we in het asiel zijn en Qweena daar alléén zien zitten!
We zullen hem allemaal missen!
Linda