Ook uw verhaal op deze website?
asielschoten@telenet.be
Verhaal van een adoptant
Beste,
op 12 augustus 2011 ben ik geadopteerd door mijn baasje en haar broertje. Mijn 2
zusjes sliepen, maar ik was veel te nieuwsgierig. Ik was eigenlijk ook wat bang
en werd niet graag aangeraakt. Ze besloten om me mee te nemen naar hun thuis, ik
wist echt niet wat me overkwam.. Onderweg was ik de hele tijd aan het miauwen,
en gelukkig stelde baasje mij heel de weg gerust. We reden naar de dierenwinkel
om wat spullen te kopen voor mij. Speeltjes, een mandje om in te slapen, lekkere
brokjes, een kattenbak en nog wat benodigdheden. Eenmaal thuis aangekomen, was
ik eindelijk verlost! Baasje maakte alles klaar voor mijn verblijf en zette mij
meteen op de kattenbak. Vanaf die dag heb ik mijn behoeften ALTIJD daarin
gedaan, wat mijn baasje zeker flink vindt. Ze merkte al meteen dat ik niet
alleen wilde blijven, dus mocht ik vrij rondlopen en de boel verkennen.
Al snel werd het avond, baasje wilde gaan slapen en liet me achter op het
gelijkvloers. Ik heb mijn keel opgezet en laten merken dat ik echt niet alleen
wilde blijven & sindsdien slaap ik altijd met haar op de kamer. Het is nu ONZE
kamer :-). Maar om te kunnen blijven genieten van deze luxe, moet ik wel flink
zijn; dus als ik mijn behoefte moet doen ga ik helemaal naar de garage, waar
mijn kattenbakje staat. Alhoewel ik een heerlijk mandje heb gekregen, slaap ik
toch liever op mijn baasje haar kussen.
Elke morgen om 6u50 gaat haar wekker af, maar ik pest haar graag en maak haar
dagelijks tien minuten vroeger wakker. Ik ben hier heel gelukkig en iedereen is
heel goed voor me. Ik hou van Whiskasbrokjes, vers bereidde kip, kabeljauw,
tonijn, maar het liefst van al: scampi. Als ik Whiskas natvoer voorgeschoteld
krijg, doe ik alsof het me niet interesseert & dan krijg ik lekkere vis !
Wanneer baasje op school zit, doe ik me zielig voor bij haar mama, zodat ik nog
wat scampi krijg. Als baasje terug thuis is, verwelkom ik haar altijd! Daarna
volg ik haar heel de avond. Ik mag dagelijks buitenspelen in onze tuin, en dan
jaag ik altijd op blaadjes en insecten! Ik breng de blaadjes altijd mee naar
binnen, dan moet baasje het weer opruimen, maar ze weet dat ik het goed bedoel.
Achja, genoeg getypt. Ik ga gauw mijn vacht schoonlikken en een dutje doen.
Miauw, Snoopy !
Beste, Op 29 juni ben ik bij jullie Casper komen op halen. Een Golden Retriever. (een paar dagen ervoor hadden we onze vorige oude trouwe Benij na een korte maar agressieve ziekte moet laten inslapen)Met Casper gaat het uitstekend. De thuis komst was wel spectaculair! Ons “Duveltje” (poes) kwam heel enthousiast kennis maken en Casper was nog véééél enthousiaster……. Duvel de kast op voor de rest van de dag. Ondertussen staan ze regelmatig neus tegen neus maar echt grote liefde is het nog niet geworden. (dat zal nog wel komen)In de zomer is Casper 14 dagen mee naar zee geweest. Daar hebben we mekaar goed leren kennen. Casper heeft van niets bang, behalve….van water.Hij liep in een heel grote boog om elke plas die hij tegen kwam en dat voor een Golden Retriever ???? Onder tussen durft hij al wel met zijn voeten in het water maar niet verder.Begin Julie hebben we Casper ingeschreven in de hondenschool. De eerst les zei de instructeur dat Casper niets kon. Dat was zowel slecht als goed nieuws want dat wilde zeggen dat hij ook geen verkeerde dingen kende. Maar onze Casper is een hééél flinke leerling en hij behaalde op 9 oktober zijn attest en medaille van sociaal gedrag en gisteren behaalde hij zijn getuigschrift met 97/100 en mag hij naar de B-klas. Is dat niet flink!!!!! De SLIMSTE van de familie volgens ons moeke.Onze Casper is een super hond ! Hij is iedereen’s beste maatje, altijd even enthousiast om iets nieuw uitte proberen. Ik hoop dat we Casper minstens even lang bij ons mogen houden als Benji ( Benji was 12 jaar geworden) Bedankt dat jullie het mogelijk gemaakt hebben om ons zo “ne sloeber” te schenken. Nu gaan we vertekken en aan onze tour op de heide,Daaaaaaaaaaaaag. Nog een ferme lik voor jullie allemaal van,Casper Groetjes,Danielle
Beste mensen
van het dierenasiel,
In de maand juni zijn we bij jullie Vasco komen halen. Alles gaat prima met hem;
we hebben wel een paar aanpassingen moeten doen aan het kippenhok, want op
bepaalde momenten zat er wel een heel grote kip binnen. Ook met onze 2 poezen
was het niet direct de grote liefde, maar ondertussen heeft iedereen zich
aangepast en verloopt alles véééééééél beter. Vasco is een superlieve hond; we
hopen dat hij heel lang bij ons mag zijn.
Nicole en Danny Breemersch
Woef! Mijn naam is Jealous. Ik ben een teefje van 5,5 jaar, een kruising tussen een stafford-terriër en een beagle. Het is ondertussen bijna een half jaartje geleden dat ik mijn huidige baasjes voor het eerst zag in het asiel. Ik zat er zo stil en eenzaam en deed hun hartjes in één oogopslag smelten. Ze wilden er eerst nog een nachtje over slapen, maar ze beslisten om mij een nieuwe thuis te bieden! M’n nieuwe baasjes lagen rustig in de sofa terwijl ik in mijn zetel lag te slapen, maar van elke kus dat ze elkaar gaven werd ik wakker en wou ik er ook één. Vanaf nu was mijn naam ook niet meer Zina, maar Jealous. Ik ben gelukkig met mijn nieuwe thuis, nieuwe baasjes en zelfs met die gekke Robert dat elke dag met me komt wandelen als mijn baasjes gaan werken zijn. Al maak ik het hen niet altijd gemakkelijk, als ik een andere hond zie slaan m’n stoppen door en ben ik een echt dominant teefje. Het is sterker dan mezelf… Maar ik hou van hen, ze bieden me alles wat een hond maar dromen kan! Overlaatst mocht ik zelfs mee op vakantie naar Duitsland! We hebben er lekker veel in de bergen gewandeld en gespeeld. Ik hoop echt dat elk beestje in het asiel het zo goed mag treffen als ik! Lik,Jealous
|
hallo,
Dinsdag 23 augustus zijn wij Fleur komen halen bij jullie. Ze zat er al 6 maanden. Wij willen gewoon laten weten dat ze een fantastische poes is. Op 2 dagen tijd heeft ze zich supergoed aangepast. Het lijkt of ze hier altijd al gewoond heeft. Ze kijkt er naar uit om binnenkort buiten te spelen. ik kan iedereen aanraden om een asielpoes in huis te nemen.
Groetjes, Nelleke, Steve, Anna-Lisa en Ben |
hallo,
Dinsdag 23 augustus zijn wij Fleur komen halen bij jullie. Ze zat er al 6 maanden.
Wij willen gewoon laten weten dat ze een fantastische poes is.
Op 2 dagen tijd heeft ze zich supergoed aangepast. Het lijkt of ze hier altijd al gewoond heeft.
Ze kijkt er naar uit om binnenkort buiten te spelen.
ik kan iedereen aanraden om een asielpoes in huis te nemen.Groetjes,
Nelleke, Steve, Anna-Lisa en Ben
hallo dieren vrienden;
op 18 juni 2011 heb ik (amanda) geadopteerd maar nu is haar naam GIZMO omdat ze
zo veel karakter heeft.maar ik wouw nog een speelkameraadje voor haar daar mijn
hondje al wat oud aan het worden is (14)daarom heb ik besloten op 30 juli
blanche te adopteren .goede keuze,de poezen zijn nog niet de beste vrienden,maar
elke dag is de toenadering groter, niet zo simpel als je weet dat blanche
volledig doof is,zo bij deze wouw ik laten weten dat ik gelukkig ben met mijn
schatten en vice versa.
met lieve groeten joyce
Hallo,ik ben Rex,ik ben een mix labrador,mijn
baasjes hebben mij 23 januari 2011 geadopteerd in het asiel van Schoten.
Ik noemde eerste Indy,maar mijn baasjes
vinden Rex mooier.. ikzelf ook want ik luister super goed naar mijn naam.
Ik was ook meteen beste maatjes met Vinko,de
Duitse Herder.
Hij vond het niet erg om zijn mand en
speelgoed met mij te delen.
Mijn favoriete bezigheden zijn in het bos
wandelen,hondenschool gehoorzaamheid en Agility!
Ik kan al heel goed Agility.. mijn baasje is
echt trots op mij.
We zijn onlangs in de paasvakantie zelfs al
voor een weekje naar zee geweest.
WAUW,echt super.. zoveel zand! het water vond
ik wel niet zo leuk,dat is koud en nat brr.. ik begrijp niet wat Vinko er zo
leuk aan vindt!
We hebben er elke dag mogen vrij rondcrossen..
wat een super zalig gevoel geeft dat.
Mijn baasjes zien mij echt wel heel graag..
ze zeggen wel 100x op een dag hoe graag ze mij zien en dat ze me nooit kwijt
willen.
Ik wil daarom iedereen in het asiel van
Schoten bedanken om zo goed voor mij te zorgen,
anders had ik mijn lieve baasjes nooit leren
kennen.
Ik hoop dat al mijn soortgenootjes daar
allemaal een even leuke en warme thuis vinden als ik heb gevonden.
pootjes van Rex en Vinko.
Vorige maand kwam ik in het asiel te recht. Maar ik had geluk dat ik de volgende
dag al meteen een huisje had gevonden. Mijn baasje was opzoek naar een poesje om
haar nestje weer heel te maken en toen zag ze mij. Ze was meteen verkocht en ik
mocht dezelfde dag mee. En ik kreeg da naam Borrel. Het duurde niet lang of ik
voelde me meteen thuis. Zelf de duitseherder Siska zag mij graag. Nu heb ik ook
nog een zusje er bij genaamd Nootje. Ik moest eerst niet veel van mijn zusje
hebben en grolde als een leeuw. Maar nu zijn wij het duo Borrel en Nootje hele
dikke vriendinnen.
Dankje Dierenasiel Schoten om mij voor een nachtje in huis te halen, zodat ik de
dag er na mijn baasje had gevonden!!
Liefst Borrel 
Beste allemaal,
Vorige week vrijdag zijn we bij jullie een Yorkje komen halen.
We noemen hem “ Baziel “. Het is echt een schatje. In de auto op was naar huis
was hij zenuwachtig en wat bang.
We zijn direct naar de dierenwinkel gereden om zijn hele uitzet te kopen,
slaapmand, eten , hondensnoepjes, speeltjes
Enz. een hele kar vol.
Hij is heel lief en aanhankelijk en heeft de harten van familie, vrienden en
buren gestolen.
Gaan wandelen is zijn passie wat we dan ook graag met hem doen, nadien doet hij
een dutje om terug wat energie op te doen
voor zijn volgende uitje.
We leren van elkaar en hebben alleszins veel plezier met en van elkaar.
Bedankt voor de goede zorgen.
Hallo iedereen.
Mijn naam is Kenzo
Op 08/10/2010 zat ik in het dierenasiel van Schoten.
Daar kwam Bart , mijn nieuw baasje , naar me kijken .
Ik vond hem meteen aardig en hij mij ook.
De verzorgers waren een beetje verbaast , want daarvoor was ik niet zo aangenaam
naar mannen .
Maar het klikte meteen tussen ons beiden.
Mijn nieuw baasje besloot me meteen mee te nemen .
We zijn toen samen te voet van Schoten naar Antwerpen gegaan.
Een wandeling om elkaar beter te leren kennen.
Toen ik in mijn nieuwe woonst kwam was ik heel nerveus.
Ik heb toen een dikke 14 dagen niets of bijna niets willen eten .
Maar Bart bleef maar proberen.
Hij en mijn tweede nieuw baasje waren zo lief voor mij .
En na een tijdje begon ik het te vertrouwen.
sindsdien voel ik me hier echt thuis.
We gaan 3maal per dag buiten wandelen en daar heb ik al met heel wat hondjes uit
de buurt kennis gemaakt.
1 keer per week in het weekend gaan we naar Linkeroever waar ik sinds een tijdje
mag loslopen van mijn baasje .
Daar kijk ik steeds naar uit .
Veel andere honden waar ik kan aan snuffelen en mee kan spelen .
Nadien gaan we dan altijd even iets drinken op een terras.
Dat vind ook heel leuk , want Bart heeft dan altijd koekjes voor mij .
Nadien rijden we met de Tram terug naar naar huis .
Daar krijg ik dan mijn bakje met eten en nadien ga ik moe maar tevreden slapen.
Sinds ik bij hen ben , ben ik al meer zelfzeker.
Aleen naar kinderen toe is het nog wat moeilijk .
Maar ook dat is aan het beteren.
Je ziet het alees verloopt naar wens en ik heb het hier goed naar mijn zin.
ik hoop dat jullie het leuk vonden om eens iets van mij te horen;
Mijn baasje heeft nog een foto van mij in de bijlage gezet.
Die was genomen nat ik wat gespeeld heb in de sneeuw.
Rest mij allen nog jullie te danken voor de goede zorgen en ik hoop jullie
nogeens te komen
Hallo,
Eind augustus 2009 heb ik bij jullie mijn kleine Mio geadopteerd. Hij was toen een klein hoopje kat van nog geen 6 weken oud. Ik heb hem in het begin iedere 3 uur eten moeten geven enz. Maar alle moeite is zeker de moeite waard geweest. Mio is mijn eerste kat en ik denk niet dat er een andere aan zal kunnen tippen. Omdat hij zo vroeg in ons gezin terecht gekomen is, is hij erg aanhankelijk. Als we ons in de zetel nestelen, moet en zal hij erbij zijn. Liefde met hopen! Ook buiten doet hij het goed, soms nog een beetje bang maar heel nieuwsgierig. Ik zorg ervoor dat hij iedere avond terug veilig binnen is zodat er zeker niets met hem kan gebeuren.
Die kleine kitten heeft toen mijn hart gestolen en het niet meer teruggegeven! Hij krijgt hier alle aandacht en liefde die nodig is. Ik heb een foto toegevoegd samen met onze hond Fill. Die twee zijn beste vriendjes, en hoewel Mio en ik niet meer in het ouderlijk huis wonen, gaat hij iedere keer mee op bezoek zodat hij zijn vriendje niet te lang moet missen.
Hallo beste mensen,
Het is inmiddels anderhalve week geleden dat wij Toetja bij jullie geadopteerd
hebben.
Hier een berichtje hoe het haar vergaan is. De eerste dagen was ze erg onzeker
en hield ons voortdurend in de gaten. Enkele plasjes in huis waren het gevolg.
Nu is ze inmiddels een stuk vrijer en lijkt ze zich al goed thuis te voelen.
Ze is een grote wildebras , maar ook een lekkere knuffeldier. We genieten elke
dag van haar.
Sinds de loopsheid voorbij is zijn we al enkele keren gaan wandelen in het bos,
waar ze volop van geniet.
Het gaat haar goed.
Groeten, Marion.
Hallo Dierenvrienden,
Hier is ons verhaal over Poessie (voorheen Gizmo).
Het begon allemaal 6 jaar, bijna 7, geleden op 21 mei 2004, toen we jullie een bezoekje brachten om ons nieuw gezinslid uit te zoeken...
M’n dochter had haar zinnen gezet om een heel lief katertje dat konstant met ons “babbelde” en kopjes kwam geven aan de traliekes.
Maar mijn oog viel op ons Poes, die in een hoekje van haar hokje met grote ogen naar ons zat te kijken. Muisstil zat ze, daar in haar hoekje.
Ik dacht bij mezelf... het katerke zal zeker een nieuwe thuis vinden. Zoals hij zich kon verkopen. Maar Poes... ik kon er niet voorbij.
Dat is dan ook gebeurd. Zij werd onze nieuwe aanwinst thuis. En wàt voor een aanwinst!!
Van het moment dat ze in de auto zat begon ze te “babbelen” en ze hield niet op tot zo’n dag of 10 later.
Alhoewel ze flink at en dronk, bleef ze “babbelen en snateren” tot op het moment dat het echt niet meer uit te houden was. Op dat moment mocht ze buiten.
Ik weet het.... vééééél te vroeg los gelaten. Maar het was juist dàt dat ze wou bewerkstelligen geloof ik. Want sindsdien was haar “gebabbel” heel wat minder en luchtiger.
Ze kwam netjes op tijd terug thuis, vond altijd haar weg naar huis.
Af en toe met een behoorlijk aantal muizen. De meeste nog levend en die mocht ik dan weer gaan vangen in huis. Wat me op de duur wel goed af ging, al zeg ik het zelf.
Als je je ooit af vraagt... Hoe vang ik een muis?... IK WEET HET!!!
Gaandeweg vond ze heel goed haar “draai” bij ons. Dat was ook niet zo moeilijk met al die knuffeltjes en kusjes die ze van ons kreeg.
Zij werd ons “prinsesje op de erwt”.
Nu, bijna 7 jaar later, zit ze nog steeds op de erwt, maar geen prinses meer... oh nee, zeg maar gerust keizerin. We kennen al haar gewoonten en eigenaardigheden en zij die van ons.
’s Morgens gaan werken... zij kruipt gezellig in de zetel. Wij komen ’s avond na een dag werken terug thuis... en zij mauwt al vanuit haar zetelke (waarin ze waarschijnlijk de hele dag heeft zitten ronken)
om te zeggen “Yoehoe, hier ben ik”... Nu knuffeltjes graag. Ik zou zo nog uuuuuren kunnen doorgaan. Maar ik zal het kort houden... ONGELOOFLIJK BLIJ MET ONS POES!!!
Ik geef 2 fotootjes mee van ons Poes... ééntje van in het begin in 2004 (een jong, slank meiske) en een tweede van een 5 jaar oudere dame (niet meer zo slank, op de chauffage).
dag allerliefste mensen van het asiel,
namens onze Renzo willen wij laten weten dat hij het opperbest stelt. Binnenkort wordt hij 11 jaar en hij is nog steeds dezelfde aanhankelijke lieve vriend. Hij is zelfs de beste vriend van mijn ouders (die toch wel een beetje bang zijn van andere vooral grote honden). Mensen die bij ons op bezoek komen kunnen er niet van over dat Renzo zo lief en braaf is ook als hij mee gaat op bezoek. Als we op straat aan het wandelen zijn krijgen we (Renzo natuurlijk) complimenten; dat het zo een schoon beest is, fier en heel alert. (onbegrijpelijk dat hij in een asiel zat). Dikwijls gebeurt het dat iemand normaal bang is van honden toch Renzo wilt aaien, opmerkelijk toch. Hij is dan ook "een hele charmante kerel"
een groet aan alle medewerkers van het asiel van Schoten en een dikke poot van onze Renzo.
Hallo,
Hier de ‘mama’ van de Pipa, ondertussen Dina … Dientje … Dieneke …..
Nog even een update: ons gezinnetje is supergelukkig met Pipa!!! Zoals ik jullie al vertelde is het een ‘super-dog’ en dat is ze nog steeds !!! Ze is ongelofelijk rustig in huis, braaf, niks kapot doen, luisteren … en buiten is ze een brok energie en beton!
Ze zoeft door de tuin als een wervelwind, springt met 4 poten zeer hoog van de grond zoals een ‘rekker’, heeft Lenny’s basketbal al de hare gemaakt (plat natuurlijk), stormt door de mooi gesnoeide buxushagen alsof ze er niet staan …. Mmmmm , kortom ze doet het super en we zijn heel blij met onze nieuwe aanwinst!
Even aan vraagje : ondertussen hebben wij de papieren van Pipa nog steeds niet ontvangen vanuit Brussel. Zouden jullie hiervoor nog eens kunnen horen of moeten we zelf contact opnemen met een instantie? (geven jullie dan even het adres en tel. mee) Het is nu toch al bijna einde februari en ik dacht dat we de papieren nu toch al zouden moeten hebben.
Bedankt alvast voor jullie antwoordje en tot kijk !!
Keep up the good work J
Hallo allemaal,
Een week geleden hebben wij van jullie Cosmo geadopteerd, wij willen even laten weten dat hij het hier reuze naar zijn zin heeft. Zoals verwacht ging hij direct op verkenning. Hij heeft al iedereen in de familie zijn hart gestolen, het is een echte charmeur.Hij eet goed (ook aan de planten), speelt goed (vooral verstoppertje), slaapt goed( heeft het beste plaatsje op de zetel ingepalmd). Kortom hij is een schatje!!!
ij willen jullie nog bedanken voor de goede zorgen tijdens zijn verblijf bij jullie.
Fam. Bastanie – Roosen
Hoi iedereen,
Ongeveer drie en
een half jaar geleden ben ik naar jullie asiel gebracht.Ik was toen 5 maanden
oud, achtergelaten door de vorige baasjes en heel bang.Ik ben, zoals jullie
kunnen zien, gegroeid tot een knap (en zéér groot) mannetje.Ik heb nog steeds
een heel klein hartje maar ik ga graag wandelen en spelen (met andere honden en ons
kleinkindje).Ik ben echt een hele zachte en lieve hond ondanks dat ik heel erg
bang was vroeger.Mijn baasjes zien me heel graag en kunnen me niet meer
missen.Bedankt voor jullie opvang en voor het zoeken naar een nieuw gezinnetje.
Veel groetjes,
Paco en zijn baasjes
Hallo lieve dierenvrienden,
Op 9 augustus hebben wij een lief kattinnetje geadopteerd bij jullie.We hebben
haar de naam Lola gegeven.Toen ze bij ons kwam, was ze 10 weken oud en een echt
deugnietje.
Ze is zeer aanhankelijk en wil altijd bij ons zijn.Ze wil ook veel geknuffeld
worden en ronkt dan gelijk een klein moteurke zoals wij altijd zeggen.Nu is ze
bijna 6 maanden en ze eet goed.
Wij hadden al een kater, Victor (bij jullie heette die Geertje), die ook van bij
jullie kwam.In het begin kwamen ze niet overeen. Victor blies naar haar.Maar nu
moet je zien.
Ze spelen met elkaar en geven mekaar soms kusjes.
Lief hoor !!Ik ben echt zeer blij met mijn 2 schatjes.Tussen kerst en nieuwjaar
wordt ons Lolake gesterelisseerd en krijgt onze Victor zijn jaarlijkse spuitjes.
Ik wil jullie nog eens bedanken voor alle goede zorgen voor die beestjes.Dank
zij jullie krijgen die beestjes toch een goede thuis.
Tot schrijfs.
Pascale en Marc
Hallo iedereen!
Op
2 augustus 2010 heb ik Ziva bij jullie geadopteerd, na haar een korte tijd bij
jullie verzorgd te hebben als vrijwilliger. Ik wil jullie even laten weten dat
het super goed gaat met haar, ze voelt zich hier helemaal thuis en is beste
maatjes met ons ander katje Elmo.
Haar vachtje blinkt mooi en ze is al flink bijgekomen. Ik wil jullie even
bedanken voor het goede werk dat jullie doen. Héél erg bedankt voor Zivatje!
groetjes,
Sarah en Erik
|
|
Beste,
Ons poezenverhaal
begint ongeveer 3 jaar geleden. Toen vond ik op een bouwwerf een verlaten
kitten van ongeveer 4 weken oud. We hebben ze in huis genomen, Filouke gedoopt en
3 weken gevoed met paflesjes, tot we ze op een ochtend jammer genoeg dood in
haar nestje vonden.Korte tijd nadien waren we op vriendenbezoek in Duitsland.
Onze vrienden hadden zich ontfermd over een 5-jarige kattin, Minka, waarvan de
baasjes naar een rusthuis gegaan waren. Minka kon het echter totaal niet vinden
met de 2 poezen die ze reeds eerder hadden. We hebben hen dan voorgesteld Minka
mee naar België te nemen en ze gingen daarmee akkoord.Minka settelde zich goed
in België en werd een volwaardig deel van ons gezin. We waren allemaal even gek
op deze geweldige en rustige poes en op de overvloedige vriendschap die we van
haar kregen. Minka bracht spijtig genoeg van Duitsland ook gezondheidsproblemen
mee. De dierenarts constateerde bij haar tand-, tandvlees- en mondontstekingen
veroorzaakt door een virus. Gedurende 2,5 jaar van medische zorgen, antibiotica-inspuitingen
en zelfs 2 operaties, ging Minka's gezondheidstoestand er steeds op achteruit
i.p.v. op vooruit. Omdat ze volgens de dierenarts erg veel pijn leed en ook
bijna niet meer wilde eten, hebben we eind augustus beslist om haar te laten
inslapen. We waren er allemaal kapot van.
Aanvankelijk wilden we, na al dat poezenleed, geen poes meer in huis nemen. De
leegte die Minka achterliet, was echter te groot. We misten haar begroetingen
bij het thuiskomen, we misten haar gebedel om snoepjes, we misten haar zachte
lijfje 's avonds in de zetel. Zo ontdekten we dat er in ons hart best nog wel
plaats was voor een nieuwe poes.
Ik ben dan gaan kijken op het internet en was vertederd door een witte poes, die
ik vond op de site van het dierenasiel van Schoten. Toen we naar haar gingen
kijken, was het echter de zachte en donkere knuffelkat Sméagol, die in eerste
instantie op ons kwam toegelopen en onmiddellijk ons hart stal. En het werd dus
Sméagol.Gezien Sméagol, volgens onze zoon, een lelijk figuurtje uit "Lord of the
Rings" blijkt te zijn, vonden we wel dat ze een lievere naam verdiende. Het
werd Lola omwille van haar donkere kleur. Lola is intussen een maand bij ons.
Hoewel we Minka nog steeds missen, zijn we al allemaal gehecht aan Lola. Ze is
soms nog bang en op haar hoede, maar haar nieuwsgierigheid haalt hoe langer hoe
meer de bovenhand. Ze is erg gesteld op gezelschap, ze blijft altijd nog even
jammeren aan de deur als er iemand het huis verlaat. Ze slaapt bij voorkeur in
haar nestje, soms op de zetel en ze is verzot op de schoot van onze dochter
wanneer die haar gele kamerjas draagt. Sinds kort waagt ze ook al enkele pasjes
buiten.
We hopen van harte dat Lola, die nu 2,5 jaar is, nog lang en gezond bij ons zal
mogen blijven.Dank aan alle medewerkers van het dierenasiel van Schoten voor
deze lieve poes !
Gerda
Lieve mensen van het asiel,
Het is vandaag 1
week geleden dat wij Fluppe adopteerden en wij willen jullie laten weten dat
alles heel goed met hem gaat. De eerste dagen was hij wat zenuwachtig maar
intussen is hij het hier al goed gewoon.
We zijn al enkele keren met hem gaan wandelen en het is een echte waterrat. We
moeten hem wel nog leren dat hij niet achter fietsers mag lopen maar dat komt
wel goed want hij leert snel.
Onze andere hond Cora heeft hem al helemaal aanvaard en ook onze kinderen zijn
dol op hun nieuwe vriend.
Ze schuiven met plezier de salontafel aan de kant om dan op de grond naar tv te
kijken terwijl Fluppe volop geniet van hun knuffels.
Wij zijn heel blij met onze huisgenoot en zullen er alles aan doen om hem een
mega fijn hondenleven te bezorgen.
Groetjes van Chris, Katie, Jeroen en Paulien.
Beste Tinne,
Gusje (Peerdje) heeft zijn plaats in huis al gevonden, zoals je kan zien op de
foto's, vlak voor de kachel. Hij is nu 2 dagen bij ons, maar het lijkt al veel
langer. Hij heeft zich verbazend snel aangepast.
Sommige dingen gaan nog wat moeilijk, hij weet uiteraard nog niet wat wel en wat
niet mag, maar hij leert snel.
De eerste dag ging het moeizaam met eten, maar dat gaat nu al veel beter.
Qua zindelijkheid valt het ook nog wel mee. De eerste dag een paar ongelukjes
maar dat gaat nu al beter. Zelf moesten we daar natuurlijk ook even aan wennen.
's Nachts kan hij al 4 tot 5 uur zonder een ongelukje. Nog even en wij kunnen
gewoon een hele nacht doorslapen :)
Het is een echt schatje, zo lief en eigenlijk buiten verwachting is hij rustig
in huis. Hij loopt je wel heel de dag achterna maar dat stoort totaal niet.
Evengoed kan hij na de wandeling een uur of zo liggen slapen in zijn nestje of
voor de kachel.
Wij zijn er van overtuigd dat we een fantastisch hondje zullen hebben. Hij
lijkt het in ieder geval naar zijn zin te hebben.
Warme knuffel van Gus en groetjes van Peter en Ella
Ares is een langharige europees, ros gestreept en witte snoet ,borst, pootjes. hij is groot en heel aristocratisch. een schat van een poes. gaat perfect met mijn duitse herder en andere kleinere poes; ik heb hem nu een kleine maand. een lieve vriend in huis; liefde wederzijds; ben superblij met hem;
Stella
hello lieve
mensen,
Mijne lieve jack russel 'Dolf' heb ik nu bijna 6 jaar bij mij.
Amai amai handen vol had ik aan hem!!! Wat moest ik toch met hem aanvangen?
Zoveel problemen dat hij vertoonde vb; lopen achter auto's met het nodige
geblaf,het geobsedeerd lekken aan muren en meubels,grommen naar mensen die hem
aanraakte.
Nu dan maar professionele hondentrainers gaan zoeken.Na lang zweten en zwoegen
is het ons toch wel gelukt om hem te heropvoeden.
Ondertussen hebben we een brevet gehaald gehoorzaamheid en licentie dog dance.En
weet je wat IK HEB EEN SUPER HONDJE.
Dankzij hem ben ik ook mij gaan verdiepen in hondengedrag en echt ze zitten
super ineen.We hebben een vriendenkring opgebouwd in de hondenwereld,ze zien
dolf allemaal even graag.
Enkel gaat hij nog lopen van kindjes maar dan zet ik hem wel appart dat hij
rustig zit.
Ik hou van mijn dolfke.
vriendelijke en dankbare groetjes
helga en dolfke
Hallo,
Sinds 4 maanden is den Bruno nu bij ons, het is een speelse, brave actieve hond, Hij heeft thuis een plaatsje gevonden, Den Bruno gaat met een beetje veel enthousiasme naar de hondenschool, Het is een flinke loebas die zoals ik, die nog veel moet leren, :-) Deze viervoeter is tevreden, zoals zijn nieuw baasje,
Bedankt, Familie van den Bruno,
Beste,
Op 14 augustus
adopteerden wij onze poes Florreke.De weg naar huis (helemaal in Turnhou) was
niet bepaald een lachertje met een poes in een kartonnen doos en een weende baby
achterin.
Maar uiteindelijk thuis bleek het het allemaal meer dan waard. Hij begon al
meteen super hard te spinnen toen we hem uit zijn (half verscheurde) doos
lieten.
Onze Flor (we hebben zijn naam toch een beetje afgekort) is een geweldig zotte
maar lieve kat.
Hij is ontzettend speels en loopt als een gek achter speeltje aan. Als hij dan
uiteindelijk uitgespeeld is ligt hij heel de avond op onze schoot voor de
tv;zonder te bewegen.
De eerste drie weken moet hij zich binnen wel stierlijk hebben verveeld,maar nu
mag hij buiten en als we hem roepen komt hij altijd meteen!
Het is echt een aanwinst voor ons gezinnetje! Dank jullie wel allemaal!
Groetjes,
Dennis, Hanne, Sterre en Flor!
Hoi!
23 augustus 2010
ben ik bij jullie een katje komen adopteren. Ik was eigenlijk op zoek naar een
kitten maar één blik op 'Claudelle' en ik was verkocht
!Nu is ze al twee dagen bij mij en ze voelt zich al heel goed thuis. Haar
favoriete plekjes om een dutje te doen zijn de stoel aan de eettafel en mijn
tijdschriftenmand,
die ik nu heb omgetoverd tot een echt nestje! Kijk maar een naar de foto! Ik heb
haar wel een nieuwe naam gegeven: Pinkie! :-)
Groetjes van een
zeer gelukkig baasje Evi en Pinkie!
Hallo beste medewerkers van asiel Schoten,
Ik ben 5 juli 2010 geadopteerd en ik ben genoemd naar Bobo!
Ik ben hier in een warm huisje gekomen met nog een zusje en een broertje eerst waren ze kwaad op mij maar nu speel ik mee met ze.
We hebben onze eigen zetel voor te slapen.
Het liefste dat ik doe is op kassen kruipen maar dat mag niet.
Ik ben hier heel graag en heb veel katten speelgoedjes om mee te spelen maar ik ga liever knuffelen bij mijn bazinnetje.
Natte likkers van Bobo
baasje en bazinnetje
Tommy
Op 9 juni 2010 hebben we Tommy vanuit het asiel mee naar huis genomen. Hij had ons hart gestolen van het allereerste moment dat we mekaar zagen. Hij is niet onze eerste asielhond.. onze vorige hond een Collie, die reeds 9 jaar oud was toen we haar adopteerden van het zelfde asiel trouwens, heeft ons nog 7 jaar liefde en vriendschap geschonken. Tommy is niet anders… het is een hartveroverend kereltje..hij heeft nog wel een grote verlatingsangst, wat heel begrijpelijk is, jankt als hij ons even niet kan zien, maar daar wordt stilletjes en geduldig aan gewerkt en we boeken op enkele dagen tijd al heel goede resultaten. Hij begint ons goed te vertrouwen, maar vertrouwen dient te worden opgebouwd… Hij is echter geen seconde bang geweest, is dol op zijn badje en houdt van lange wandelingen, is nieuwsgierig naar alles in zijn omgeving, kent onze voordeur en de wagen al en doet niets liever dan mee op stap gaan en daarna lekker slapen in de zetel.
Tommy was in het asiel vanwege ziekte van zijn vorige baasje, ik wil dat baasje geruststellen… Tommy is thuis. Zolang hij leeft zal hij die thuis hebben. Er wordt hier van hem gehouden. Wij zijn blij dat hij deel uitmaakt van ons gezin nu en dat zal hij altijd blijven doen.
Kleykens Viviane,
Daniel en Andreas
Hallo,
Enkele maanden geleden heb ik een kater geadopteerd. Toen heette hij nog Zeus en
zag hij er een beetje uit als een punker, aangezien zijn flanken kaal waren
geschoren, de enige manier om de klitten die hij in zijn lange vacht had weg te
krijgen. Zeus gaat nu door het leven als Floris en zoals je op de foto's kan
zien, is zijn pels bijna helemaal terug gegroeid.
Hoewel de eerste kennismaking met mijn andere kat, Stromboli, niet meteen
hartelijk verliep, zijn ze intussen de beste speelkameraadjes geworden.
Floris was eerder al eens geadopteerd, maar de vorige eigenaars hadden hem
teruggebracht omdat hij volgens hen niet zindelijk was. Het was even afwachten
en hoewel ik 2 plasjes gevonden heb in de eerste weken dat hij hier was (telkens
nadat hij een hele dag alleen had moeten blijven), is dat gestopt nadat ik zijn
eetgewoonten wat had aangepast.
Een zwerfkat binnenbrengen in een appartement waar de buitenruimte beperkt is,
is niet zo evident, maar Floris heeft zich goed aangepast. In het begin zat hij
vaak aan het raam, maar zodra het weer wat warmer werd, heb ik hem aangemoedigd
om het terras op te gaan. Sinds een paar weken heeft hij zelfs zijn territorium
nog verder uitgebreid en kan je hem regelmatig zien paraderen in tuinen van de
buren (niet evident gezien het feit dat ik op de tweede verdieping woon en er
geen ladders of trappen zijn om makkelijk naar beneden en naar boven te gaan).
De eerste keer dat ik hem in het struikgewas zag verdwijnen, was ik er niet
helemaal gerust in, maar mijnheer is er niet enkel in geslaagd om van de meer
dan 2 meter hoge muren naar beneden te springen, hij heeft ook een manier
gevonden om terug naar boven te klauteren. Nu maakt hij regelmatig een
wandelingetje in de buurt, maar telkens waneer ik 's morgens opsta en 's avonds
thuiskom, zit hij klaar, wachtend op een knuffel en wat aandacht. Het is een
echt flodderbeest, en als je hem op zijn dekentje ziet liggen, zou je eerder
denken dat 'Pasja' een meer toepasselijke naam is dan Floris...
Groetjes,
Hallo!
Wij hebben enkele maanden geleden een kleine Yorkshire Terriër geadopteerd. Zij
heette toen Missy en is 2 jaar oud. Missy luisterde niet echt naar haar naam,
dus we hebben haar omgedoopt tot Mieke. Daar luisterde ze ook niet echt naar,
maar dat begint nu toch.
We wilden jullie even laten weten hoe het ondertussen met haar gaat.
Na een weekje bij ons te zijn werd Mieke loops, wij hadden voordien alleen een
reutje dus we waren niet echt voorbereid op alle gevolgen van loopsheid. Mieke
bloedde, plaste en deed af en toe wel eens in huis. Een erg vervelend
bijverschijnsel van loopsheid! Ze was natuurlijk erg geïnteresseerd in de heren,
maar daar hebben we haar succesvol ver van weg kunnen houden.
Mieke had in het begin erg veel last van verlatingsangst, we hebben ons al vaak
afgevraagd wat er in haar korte leven allemaal al is gebeurd om zo veel angst te
hebben. Ondertussen gaat dat al veel beter, we laten haar met een gerust hart
even thuis als we om boodschappen gaan, maar 's nachts wil ze al wel eens
beginnen huilen.
Vandaag nemen we haar voor de eerste keer mee uit zeilen. We hopen dat dat goed
zal gaan, ze is net over haar wagenziekte heen.
We zijn allemaal erg gehecht geraakt aan ons kleine nieuwe hondje (dat volgens
ons niet echt veel 'honds' in zich heeft). Ze is erg aanhankelijk en knuffelt
graag. Luisteren doet ze niet echt goed, maar het is zo een lieverd dat ze geen
problemen maakt door haar ongeschooldheid. Ze loopt zelfs zonder leiband perfect
mee! En al bij al heeft het ons maar een kleine drie maanden geduurd (!) om haar
te leren zitten, er is nog hoop in zicht!
Zoals gezegd hebben we ook een reu, Sintra, hij wordt 5 jaar oud deze zomer. We
hadden Mieke geadopteerd om hem een speelkameraadje te geven. Dat spelen gebeurt
eigenlijk niet, maar ze komen goed overeen. Ze slapen samen op de bank en gunnen
elkaar hun brokken. Ze hebben wel een partnerschap in het apporteren, Sintra
loopt erachter en gaat het halen waarop Mieke het te pakken krijgt en stuk bijt...
Wij zijn in alle geval heel blij met ons lieve Mieke en hopen dat ze nog heel
erg lang lid uit kan maken van ons gezin!
Groetjes,
Britt, Bieke, Charles & Eric
Hallo daar!
Op 21 januari 2010, hebben we bij jullie het lieve 6 maand oude katinnetje 'Tipsy'
geadopteerd. De eerste avond was een beetje onwennig maar al bij al zeer goed
verlopen. Ze voelde zich snel thuis en is ondertussen een zeer groot deel van
ons hartje gaan bezitten. Ze had direct een dikke vriend 'Puma'. Een kater die
haar de kneepjes van het vak geleerd heeft.
Spijtig genoeg hebben we op 16 april 2010 van deze vriend afscheid moeten nemen.
Met heel veel pijn en verdriet. Sindsdien liep ze toch wel een beetje verloren
en vroeg ze heel veel aandacht. Deze aandacht hebben we dan ook met zeer veel
liefde en vriendschap gegeven. 'Tipsy' is steeds lief en komt steeds lekker
knuffelen in de zetel. Maar om wat toch wat meer gezelschap te kunnen geven
hebben we vandaag op 7 mei 2010 nog een katinnetje van bij jullie in het asiel
geadopteerd (chrisje) die wij nu 'kado' hebben genoemd. Onze nieuwe aanwinst
komt al heel veel knuffelen, al verloopt het contact met Tipsy nog al stroef.
Maar we blijven geloven in een komende vriendschap, net zoals wij in jullie
asiel blijven geloven.
Verder willen wij het asiel bedanken voor het harde werk dat jullie leveren en
jullie grote hart voor de dieren. Zonder jullie zouden ze niet geplaatst kunnen
worden bij een goede thuis. Wij hopen dat jullie dit werk kunnen en willen
blijven voortzetten op de manier hoe jullie nu bezig zijn want, het is gewoon
fantastisch wat jullie voor de achtergelaten, verwaarloosde en mishandelde
dieren doen.
Vele groetjes!!
Kado & Tipsy
Yannick & Steffi
Hallo dierenvrienden
Hier zit ik van de eerste zonnestralen te genieten op het bankje van mijn baasje.
5jaar ben ik hier al gelukkig .
Bedankt daarvoor....baronneke
Beste Dierenvrienden,
Peluchin is
nu een jaar bij ons en heeft zoals je op foto kunt zien het nog altijd naar zijn
zin.
Gelukkig laat hij heel braaf zijn pels verzorgen want daar is veel werk aan.
In de pre-history was mijn vrouw nog kapster ,dus die kan zich echt uitleven.
Eten doet hij flink , maar blijft mooi op zijn gewicht, een maand geleden naar
de dierenarts voor jaarlijkse spuitjes en controle alles ok .
Groeten
René Jeanine
Beste,
21 juli 2009 zijn we de liefste poes ter wereld bij jullie komen halen.
Ze heet Stella en hoewel ik mijn vriend heb moeten overtuigen voor een kat in huis, was hij meteen verliefd op haar!
Ze houdt van knuffelen, spelen en is enorm sociaal en aanhankelijk, ze volgt ons overal.
Ze houdt van mee onder de douche te gaan, in alle lavabo’s te kruipen en met andere poezen in de tuin te spelen.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor het geweldige werk dat jullie doen
en uiteraard voor Stella, we zouden haar voor geen geld van de wereld nog kunnen missen!
Stefanie & Alexander
Beste,
Wij zijn vrijdag
bij jullie geweest omdat we overwogen om een kat te adopteren. We wilden geen al
te tamme kat, maar onze voorkeur ging uit naar een dier waar wat pit in zat. Zo
kwamen we terecht bij Witse: een prachtige kater waarvan we te horen kregen dat
hij wel een eigen karaktertje had...Ondertussen is Witse ongeveer een 30-tal
uurtjes bij ons, maar het lijkt wel of hij hier al veel langer is. Hij lijkt
hier al erg goed zijn draai te hebben gevonden en loopt de hele dag te spinnen
en het plekjes te zoeken waar hij lekker kan rusten en slapen. Ons zoontje van
15 maanden loopt hier de hele dag door te "miauwen" en die twee lijken elkaar al
erg goed gevonden te hebben (zo weet Witse het blijkbaar al erg goed dat het
onder de stoel van Nand altijd een festijn is voor hem als we aan het eten zijn...
en Nand vindt niets zo leuk als "per ongeluk" een korstje naar beneden te laten
vallen... 
)ik
weet dat het nog erg vroeg is om al een definitieve conclusie te trekken, maar
voorlopig gaat alles ontzettend goed. We hebben nog geen kennis gemaakt met zijn
"humeur" en hebben al verschillende keren tegen elkaar gezegd dat het blijkbaar
zo moest lopen, want het gaat hier allemaal vanzelf... Ik denk wel dat hij er al
ontzettend hard naar uitziet om de tuin te kunnen gaan verkennen (en vooral de
vogels op te jagen, denk ik), want hij zit vaak met gespitste oren voor het raam
te kijken naar al de bewegingen die er te zien zijn.
Wij hopen in elk
geval dat het allemaal zo vlot kan blijven lopen, want we genieten er allemaal
ontzettend hard van!Bedankt voor de goede zorgen die jullie aan Witse gegeven
hebben en we hopen dat we jullie snel nog eens een mail kunnen sturen waarin
evenveel positiefs te lezen staat als nu!Veel succes nog met de opvang van al
die lieve diertjes (jammer dat we ze niet allemaal konden meenemen om hen een
thuis te geven 
)
en hopelijk tot snel met meer goed nieuws!
Vriendelijke groeten,Bart, Nand, Saar en Witse
Hallo,
Een vijftal weken geleden kwamen wij met zijn allen het asiel binnen gestapt:
mama en de drie dochters. Na lang aandringen had mama toegegeven dat we een kat
zouden krijgen, en voor we naar de winkel gingen, wilden we toch even kijken of
ze in het asiel geen kleine katjes hadden. Echte kittens waren er niet meer,
maar vanaf het moment dat we binnenkwamen, viel Samir ons meteen op. Hij was de
mooiste kat die er zat, met zijn lange haar, witte sokjes en prachtige staart.
Hij merkte ons ook op en kwam snel 'hallo' zeggen. Tenminste, zo snel als dat
ging met zijn gewonde pootje... We waren meteen alle vier verliefd, maar door
zijn poot mochten we hem nog niet meenemen naar huis. Een weekje later konden we
niet meer wachten en kregen we hem toch mee. We moesten wel beloven het pootje
elke dag goed te verzorgen en terug te komen als het niet verbeterde. Gelukkig
hebben jullie ons nog niet terug gezien: de wonde is ondertussen volledig dicht
gegroeid en je ziet al bijna niet meer waar het was. Onze Kashmir (dat is zijn
nieuwe naam) is zelf ook helemaal opengebloeid en rotverwend als enige man bij
al die vrouwen. Na dag 1 gebruikte hij zijn mandje al niet meer, omdat de zetel
of een schoot zoveel beter ligt, en hij rent en springt er op los. Zijn
speeltjes benadert hij alsof het echte prooien zijn en andere katten jaagt hij
zonder moeite weg uit 'zijn' tuin. Als iedereen thuis is, voelt hij zich het
best: dan loopt hij de hele tijd te spinnen. Wanneer er dan iemand weggaat,
achtervolgt hij die tot aan de deur en blijft daar wachten; hij is echt een
groepsbeestje. Hij geeft ons zelfs 'kusjes': dan duwt hij zijn neusje heel
zachtjes tegen je gezicht.
We maakten ons maar om één ding zorgen: Kashmir houdt zijn vroegere gewonde
pootje soms omhoog en loopt dan rond op drie pootjes. Ondertussen is hij echter
bij de dierenarts geweest en die wist ons te melden dat er helemaal niets mis is
met die poot. Hij kan hem perfect gebruiken. Blijkbaar is ons kleine zotte
knuffelbeest gewoon een aansteller! Het valt ook op dat hij 'vergeet' dat hij
mank is zodra hij een prooi of een andere kat ziet. Daar rent hij gewoon op vier
pootjes achter aan.
In het begin moesten we veel tijd steken in zijn verzorging, maar Kashmir heeft
dat altijd braaf laten doen (ook al deed het duidelijk pijn) en hij geeft zoveel
liefde terug dat we enorm blij zijn dat we hem hebben geadopteerd! We hadden
geen beter huisdier kunnen vinden. Dank jullie wel!
Martine, Dana, Tatjana, Dilana
en een kusje van Kashmir
Beste
Het is ondertussen al twee weken geleden dat we Mausje kwamen halen.
Al van bij de aankomst voelde hij zich onmiddellijk thuis, zat in no time op de kattenbak en kan een behoorlijk stukje eten, tenminste als meneer het lust want als het niet naar de zin is blijft het gewoon staan.
De stress van de
eerste dagen is volledig weg, hij heeft een plaatsje gevonden vanwaar hij uit
het zicht zijn territorium kan gadeslaan en als we hem kwijt zijn is hij daar
altijd te vinden. Echter van zodra we de doos Whiskas bovenhalen is hij niet
meer van rond je benen weg te slaan.
Ondertussen is hij wel van naam veranderd, door zijn welgevormde snorharen lag
de keuze van Moustache eigenlijk voor de hand en begint hij stilaan door te
hebben dat hij voortaan met Moustache aangesproken wordt.
So far, so good en het vervolg zullen we zeker laten weten
groetjes
fam. Yseboodt
Bedankt !
Een lieve, een nieuw famillielid !
Hier enkele foto's van haar aankomst tot nu een paar dagen later !
Groetjes Sylvie.
Hej,
Een weekje geleden hebben we Loucka, de chocolade labrador, geadopteerd!
Wat een leven in huis nu met onze nieuwe hond!
We zijn er allemaal verzot op, We zouden ze niet meer kunnen missen hoor!
We krijgen veel aandacht en kusjes.
Als we in de zetel zitten wilt ze niks anders dan tussen ons te komen liggen.
We zijn heel blij met onze nieuwe hond.
Ze luisterd al redelijk goed en ze wijkt niet van onze zijde.
Bedankt!
Vele groetjes, William, Martine, Kenny, Tiffany en Loucka!
Dag iedereen van het dierenasiel te Schoten!
Dinsdag adopteerden wij Yashi de border collie. Woensdag kwamen we haar halen. De eerste avond was Yashi een beetje zenuwachtig. Maar wat wil je?! Een nieuwe thuis, de buren, de grootouders, de andere hond en poes leren kennen etc. Onze Yashi sliep als een roos de eerste nacht. De volgende dag zijn we met Yashi veel gaan wandelen. Yashi is een actieve maar superlieve hond. Wat zijn we verzot op haar! In ons bed, tussen ons in, slaapt ze het liefst. Knuffelen in de zetel doet ze heel erg graag. De voorbije dagen zijn we ook met Yashi gaan fietsen en dat doet ze ook heel flink. We gaan met haar elke dag een paar uur wandelen. Ze past haar super aan. Ik kan maar niet benadrukken hoe super ze is! Iedereen is gek op haar! Yashi is ook blij dat ze nu in de grote tuin van onze ouders kan rondlopen. Binnen 10 dagen verhuist ze met ons mee waar ze haar eigen tuin krijgt. 2 keer in de week gaan we met haar ook naar de hondenschool. Ze is natuurlijk de primus van de klas! Nu ligt onze Yashi op de zetel. We gaan er direct nog even mee wandelen en eindigen we ineens ook deze brief.
Bedankt iedereen voor de goede zorgen!
Veel liefs,
An, Tony en een pootje van Yashi
Hallo
dierenvrienden!
Een dikke
twee jaar geleden zijn we in jullie asiel onze Kinky komen halen: een mooie,
zwart-witte Europese korthaar die goed wist hoe mensen te vertederen. Ze was
toen bijna vier jaar. De eerste dag was verschrikkelijk: ze kroop weg in, op en
onder iedere kast :-) Maar na enkele dagen werd ze het wat gewoon in haar nieuw
huisje. En zeker toen ze na een paar weken buiten mocht, was ze de gelukkigste
poes van de wereld. Nu kennen we Kinky als een heel speelse kat en we zeggen
vaak dat ze de zotste poes ooit is. Een knuffelaar is ze nog altijd niet, maar
je kan je er goed mee amuseren en ze geniet er (wanneer ze zin heeft) wel van
gestreeld te worden. Wat ze ook geweldig vindt is 's nachts op bed komen liggen,
of iedereens dekentje of kussen inpalmen. Hier zie je een foto van onze kapoen;
ze was blij dat we terug waren van op verlof (of misschien lag de koffer gewoon
zacht :))
Groetjes,
Familie
Jacobs
Goededag Beste Medewerkers,
Op 31 december 2003 ben ik de gelukkige eigenaar geworden ( geadopteerd ) van
een schat van
een Berner Sennen genaamd Amedeo.
Hij was pas een paar dagen bij jullie en nog niet geheel gewend aan alles.
Na een hele lange heenrit, dit vanwege wegwerkzaamheden had ik jullie dan
eindelijk gevonden.
En ja hoor, ik was gelijk smoor verliefd geworden op Amedeo.
De terugrit verliep gelukig sneller en thuis wachtte hem een heel heel heel warm
welkom ook
van onze andere Berner Argos.
Helaas hebben die twee Berners maar 3 jaar samen echte maatjes kunnen zijn, want
na een slopende ziekte
van Argos kwam er voor hem een einde aan zijn lijden.
Ik heb ontzettend veel troost gehad en gevonden in Amedeo......
In al die jaren dat hij bij ons is geweest heeft hij zich verder ontwikkeld tot
een super lieve hond.
Maar helaas maandag 28 september werd Amedeo ineens niet goed, dierenarts gebeld
en overleg gepleegd
en indien de toestand veranderde gelijk contact opnemen, helaas was dit na anderhalf
uur al.
Ik stond op het punt om smorgensvroeg rond half een met Amedeo naar de
dierenarts te gaan
maar helaas.........binnen een paar minuten was het afgelopen.....
Mij totaal verward, verdrietig en verbijsterend naast hem zittend beseffend dat hij
echt overleden is.....
Maansdagavond nog afscheid van hem genomen en geheel naar mijn wens is Amedeo
gecremeerd
en vervolgens uitgestrooid in een prachtig wandelgebied genaamd de Kampina.
Ik put troost uit de vele herinneringen en de fijne jaren die we samen hebben
gehad.
" Jarenlang van hem genoten,
Elke dag was een feest,
en al die fijne jaren
is hijzelf nooit egoistisch geweest........
Lieve groetjes van Angeline Humblé.
( rosmalen, nederland )
Beste,
In September 2007 adopteerden we Lola bij jullie in
Schoten, een mix bull mastiff. Zij werd het vriendje van onze Ergé, een
geadopteerde Berner Sennen hond. Lola werd Luna genoemd omdat ze daar ook naar
luisterde en stelt het zeer wel.
Het is een lieve, aanhankelijke, speelse familiehond en kan het goed met onze
dochtertjes Eline (3 jaar) en Axelle (3mnd) vinden. Ergé is echter recent
gestorven zodat Luna terug alleen is. Zij verwerkt het echter goed en wordt wat
extra verwend.
Met ons tweede dochtertje wachten we even af of we opnieuw op zoek gaan naar een
tweede hond.Hierbij nog een foto van Luna en Ergé.
Wij zijn zeer blij dat we Luna konden adopteren, het is een
superlieve en brave hond om in huis te hebben.
Groetjes
Fam Van Elst
Hey beste mensen van het asiel,herkennen jullie (ouzo)onze sam nog Het is natuurlijk al 3jaar geleden dat ik hem geadopteerd heb.Maar hij heeft niet stil gezeten hoor, hij maakt nog steeds wekelijks vele van Onze bejaarden blij in onze RVT waar werkt als knuffelhond Ook heeft hij al mee gelopen op men broer zijn huwelijk en hij mocht met Zijn karretje zelfs binnen in het gemeentehuis van zoersel we hadden wel beziens hoor In october komt hij in het maandblad van goedele liekens, ferm he!!!Jaja onze sam is a dog with a job geworden En zeggen dat zijn vorige baasje er geen tijd voor had en dat hij binnen plaste Nog nooit heb ik een plasje binnen gevonden Uitvluchten ja om er vanaf te geraken Maar ik ben er zo blij mee en onze bejaarden en personeel ook Voor een asielhondje te zijn gweest wel beste mensen je ziet maar , wat je met geduld en liefde Toch kan bereiken HEEEEL VEEEL en je krijgt er HEEEEL VEEEEl voor terug Groeten van Erna &Sammeke
Hoikes,
Op 13 juli 2009
wandelden we binnen bij jullie in het asiel.En wie zat daar zo schattig te
kijken naar ons: ons froetsie (+/- 9weekjes oud).We waren direct verkocht.
Graag laten we dan ook even weten hoe het ondertussen met froetske is.Ze doet
het fantastisch. Ze is een echt knuffeltje, ronkertje en speelvogeltje. Een
schatje !!!
We zouden ze niet meer kunnen missen.
Groetjes en een
dikke knuffel van froetsie ;-) uit zoersel
Beste,
Met Aico gaat het opperbest,ben dit weekend naar mijn broer en schoonzus in de ardennen geweest,die ook twee asielhonden hebben waarvan er een ook van bij jullie komt.Ze hebben samen zeer goed gespeeld in de tuin en de bossen.
Nog veel succes gewenst met jullie werk.
Frank Geens
Hallo lieve mensen van het asiel,
Het is al weer meer dan 4 jaar geleden sinds wij 2 lieve poesjes uit het asiel hebben geadopteerd.Ticha en Thor. Echt twee lieve schatjes door heel het gezin zéééér graag gezien.In deze 4 jaar dat ze bij ons zijn hebben wij er al enorm plezier aan beleefd. Ze zijn lief,grappig en oooh zo knuffelachtig.Zouden ze voor geen goud willen missen.Wij wensen jullie een prettige vakantie en met de hoop dat er niet te veel achtergelaten diertjes worden gedumpt.
Hoi,
Sinds 23 mei is Sok bij ons en na wat schuilen onder de trap de eerste dag, is het hele huis ondertussen verkend, en voelt hij zich goed thuis in zijn koninkrijk! Elke dag bloeit hij een beetje meer open en via het terras heeft hij ook al de poezen van de buren leren kennen ... Sok is zonder twijfel de meest sociale.... Zijn naam blijft want je kan niet naast zijn pootjes met witte sokjes kijken....
Groetjes van Sok, en veel success om ook voor alle andere bewoners steeds een plaatsje te blijven vinden.
Hallo allemaal,
Ben op 26 mei twee poezen komen adopteren "Loes en Poes", twee zussen.Ik heb ze
omgedoopt naar Mollie en Fluffy.
Het zijn twee ongelooflijke schatten van poezen, het is net of ze hier al jaren
wonen, het zijn echte knuffelaarsters, ben er ontzettend gelukkig mee en ben
blij dat ik ze beiden geadopteerd heb. Bedankt voor jullie goede zorgen voor al
deze dieren!
groetjes van Tinne
beste medewerkers
van het asiel
Ik wil allereerst jullie bedanken voor de poes... Ciara heb ik geadopteerd toen
ze 6 maand was inmiddels 4 jaar.Ik ben van kleins af opgegroeit met katten en nu
is het niet anders. Ondertussen zit ik met mijn vriend al met drie schatte van
katten maar Ciara onze eerste, springt er voor mij uit ... Zij is mijn
beschermengel, en ik ben trots op mijn groot katinneke !! Soms gromt ze als ze
iets hoort , ik heb geen waakhond nodig!! ... Spijtig dat ze nog bang heeft van
vreemde mensen...
PS. diertjes uit het asiel zijn zoveel liever en krijg je eens te meer
vriendschap van!
Nogmaals bedankt ----------- Groetjes uit wilrijk
-----------------
Besten
‘k Wilde jullie gewoon op de hoogte brengen dat onze “Castro” een nieuwe thuis heeft gevonden.Als dat weeral geen goei nieuws is!Misschien kan het dus ook op de sites worden vermeld?
Groetjes
Régine
Hallo ginder,
Een maand geleden kwamen bij jullie Roxy de boxer halen. Het is een heerlijke hond, zo lief en o zo speels. Ze heeft haar plekje hier al helemaal gevonden. De tuin vind ze geweldig (de planten haar iets minder, lol) Met de bal spelen doet ze het liefst, samen met de twee jongste hier. Ze geniet van de aaitjes en knuffels en geeft ontzettend veel likjes. We zijn heel gelukking met haar en ik denk zij met ons ook. We hebben wel toegeven aan 1 ding, ze mag hier op de zetel... en als ze er samen op zit met de kinderen is het best lekker gezellig. Dank jullie dat we haar mochten komen halen, en voor al de goede zorgen jullie haar hebben gegeven.
Groetjes,
Karen, Marc en de 4 kids
Dag lieve mensen,
7 jaar geleden hebben wij bij jullie onze Pacha gevonden. Een mooie en zeer lieve golden retriever van toen 5 jaar oud. Alhoewel hij te kampen had met lwat probleempjes is hij toch 12 jaar geworden. Op 29 december is hij overleden en de leegte die hij achterliet was immens. Ons verdriet om het heengaan van onze grote lieve vriend was gigantisch. Tot we 3 weken geleden in het asiel Renzo vonden. We hebben hem geadopteerd; een mechelse herder van 8 jaar. Het is een echte schat, lief en zeer aanhankelijk en toch ook wel een tikkeltje ondeugend. En hij geniet van zijn plek op de zetel en overal waar het zacht en warm is. Voor zijn leeftijd is hij heel actief en zeer alert.Wandelen is zijn grote hobby en als hij meekan in de auto is hij opgewonden en dolenthousiast.
Hierbij een foto van Renzo tijdens de wandeling in het park.
Groetjes van ons allemaal en een dikke poot van Renzo.
hoi linda en co,net het verhaal nog eens herlezen op jullie site over onze migo..en ja hoor hij is nog steeds een superbeest!! we houden veel van hem,en we krijgen die liefde ook terug! ondertussen is het een flinke kater geworden,je geloofd je ogen niet,maar nog steeds superlieeeeeef hij heeft hier ook een dikke vriend gevonden in de kater vanonze buren,plezant om die twee samen te zien spelen! en af en toe brengen ze een kleine zwarte mee ,we weten niet van wie die is maar we geven het ook wel wat te eten ook hebben jullie de groetjes van snoopy,de rosse kattin die mijn zoon bij jullie heeft opgehaald enkele weken nadat wij migo hadden..snoopy was eerst vrij schuchter,stak zich meestal ergens onder een stoel of sofa tot het stil was in huis,en nu?nu roefelt ze er vrolijk op los en geniet ze ervan om in de bomen te klimmen en te spelen met haar baasje en een balletje! groetjes aan iedereen!
Pacalleke,
Ik ben blij dat het je goed gaat en dat je met allerlei dingen bezig bent.
De driepotige kat stelt het uitstekend. Ze wordt goed verzorgd en ik denk
dat ze wel weet dat ze een goede thuis heeft. Het is de enige kat die hapjes
krijgt van de tafel. Wij houden daar niet van, maar blijkbaar is zij dat
gewoon geweest. Dus we respecteren dat. Verder krijgt ze veel aandacht en
wordt ze geknuffeld. Ik denk dat het een buitenkat is geweest, maar gelukkig
is het balkon redelijk groot, zodat ze toch in de buitenlucht kan. Ze zit
daar uren.
De boekingen lopen wat terug, gevolg van de crisis.
Daar hebben jullie natuurlijk geen last van.
Groetjes en fijn weekend.
Jan
Dag allemaal,
in mei zijn wij bij jullie een lieve boxer, Wodan, komen adopteren. Hierbij een
paar foto's van ons zotteke. Hij is braaf en lief en nooit een last. We kunnen
overal met hem komen en hij heeft vaak veel beziens. 't Is ook zo'n knapperd!
Vele groetjes
Katja, Stefan en Lizzy
Geachte mevrouw/mijnheer,
Mijn vrouw en ikzelf stonden er op om u enkele foto's te sturen van onze
bordeauxdog die wij bij u op 26 juni 2008 mochten adopteren.
Zoals je kan zien heeft Ginny het enorm naar haar zin. Ze staat steeds in het
middelpunt van de belangstelling.
Nogmaals onze oprechte dank dat we Ginny hebben mogen adopteren.
Met vriendelijke groeten,
De familie Willems
Hallo
Wij zijn maandag komen kijken voor een kattin. We hebben dan dinsdag Wiske
meegenomen;
Ik wil even laten weten dat alles heel goed gaat met haar. Ze is bij aankomst
thuis direct beginnen eten en drinken. Gisteren hebben we de hond eventjes naar
de bomma gedaan en kon Wiske in de living en keuken rondlopen. Ze lijkt echt
gelukkig te zijn bij ons. Jill Van Nuffel
Beste mensen,
Ondertussen is het al 2,5 jaar geleden dat ik Speedy bij jullie kwam adopteren.
Hij was meteen goed thuis.
Ondertussen is hij de echte heer des huizes geworden. Nog steeds héél actief en
oh zo lief.
Een droom van een kat om in huis te hebben...
Via deze weg willen we jullie nog eens bedanken voor het goede werk en de goede
zorgen.
Mvg
Stijn verherstraeten
Beste,
Vorig jaar, op 3 april 2007 om precies te zijn, hebben wij een zwarte kater uit
jullie asiel geadopteerd.
Pedro was zijn naam. Pedro was een verrassingskadooke voor mijn 26ste verjaardag.
Ondertussen zijn we meer dan een jaar verder en wil ik jullie graag laten weten
dat Pedro ( die we toen hebben gedoopt tot LOU ) het zeer goed stelt en een
goede thuis heeft gekregen.
Hij krijgt heel veel liefde en is de lieveling en hartendief van de familie
geworden!! Echt een schatje!!
Ik speelde al langer met de geachte jullie een mailtje te sturen met deze
boodschap zodus…
Bij deze verzeker ik jullie dat onze Lou zijn dagen bij ons zal slijten en hij
nooit iets te kort zal komen…
Bedankt om hem op te vangen en zo goed voor hem te zorgen!!
Groetjes,
Ellen Van Noten
Beste dierenvrienden
Hier ben ik om jullie te bedanken voor al wat jullie gedaan hebben voor mij.
Het geduld van mijn 4de baasje heeft samen met jullie hulp is mijn geluk
geworden.
Ik zie jullie nog altijd graag .
Groetjes van BENJY nu Baronneke.
Beste,
Maandagavond ben ik da kleine yorkje komen halen. Jullie noemden hem
"chiclette"
Een echt schatteke maar oh zo broos. Wij hebben hem "Chico" gedoopd"
Ik ben er gisteren mee naar onze dierenarts gereden omdat hij 3x had
overgegeven. Zij heeft hem ook nog eens een volledige check-up gegeven.
Blijkt hij nog een heel goed kloppend hartje te hebben, dus als hij nu
gepaste zorgen en aandacht krijgt, komt hij er helemaal bovenop.
Hij zat wel met een serieuse maag en darminfectie maar daar heeft hij de
nodige spuitjes al voor gekregen en antibiotica voor thuis.
Zijn vacht zullen we ook nog goed onder handen moeten nemen (hebben
speciale shampoo gekregen) en dan zou hij terug de "oude" moeten zijn.
Wou jullie dit even melden dat het voor de rest goed met hem gaat en ook
met de andere 4-voeters in de familie.
Groetjes,
Petra Laureyssen
Beste asielmedewerkers,
Een hele tijd geleden startten we onze zoektocht naar een vriendje voor onze Ergé, een drie-jarige Berner Sennen, die we adopteerden uit een kennel wegens een afwijking aan zijn beide ellebogen. Hij kon niet dienen voor de commerce, maar kon ook niet lopen en spelen, enkel wandelen. Na een operatie maakt hij het echter uitstekend en hij was de dikste vriend van onze Luna, ook een Berner Sennen, die we adopteerden uit het asiel in Weelde. Luna kreeg echter kanker en moesten we laten gaan ongeveer 2 jaar geleden.
Ergé was zeer eenzaam en de energie en opgewektheid van het beestje ging werkelijk achteruit. We moesten en zouden mettertijd terug een tweede hond adopteren.
Onze zoektocht begon in juli dit jaar en leidde ons via een paar bezoeken aan verschillende asielen uiteindelijk naar Schoten. Daar zat Lola, een mix bullmastif-bordeauxdog, met een smekend kopje te wachten op een nieuw baasje. Ze was nog maar net een dag terug binnengebracht van een eerste adoptie-gezin. We maakten een wandeling met Ergé erbij en de klik was meteen gemaakt. Lola was wel zeer hevig aan de lijn, maar we beslisten dadelijk om haar mee te nemen en eens in de koffer van de wagen, lag ze rustig naast Ergé tot in het verre Lommel. Het was dus liefde op het eerste zicht.
Nu twee maanden later, zijn Ergé en Lola de beste kameraadjes die elke dag hun speelmomenten hebben. Ze stoeien in de tuin, maar zijn ook de beste wakers. Lola luistert al veel beter en is echt een rustige, lieve, brave, aanhankelijke en plezante hond. We hopen dat dit zo nog lang mag blijven duren en zijn er zeker van dat Lola gelukkig is en goed terecht is gekomen.
Bedankt voor jullie inzet om het de hondjes zo goed mogelijk naar hun zin te laten hebben in het asiel en bedankt dat we dit beestje konden adopteren.
vele groetjes
Carl, Annemie en Eline.
Hallo!
Mijn naam is Figaro en ik zat tot zaterdag 6 oktober 2007 in het asiel van Schoten.‘k ben een katertje van ongeveer 11 weken oud en- al zeg ik het zelf- ik ben héél héél lief! Vanaf iemand me oppakt en knuffelt, zet ik mijn ronkend motortje aan!Zaterdag ben ik opgehaald, nadat mijn nieuwe baasjes eerst een heleboel “katte-inkopen” hadden gedaan. Nu woon ik bij mijn nieuwe mensen in Wilrijk. Ik heb mijn eerste nacht al meteen gezellig op het bed mogen slapen, ondanks het feit dat ik een spiksplinternieuwe kattensofa van Tom en Jerry had gekregen. Mijn nieuwe mensen zijn niet meer piepjong, dus ze hebben heel veel tijd om mij te vertroetelen en dat doen ze dan ook! Ik heb het hier reuze naar mijn zin en word hier écht rot verwend! Als dank naar mijn nieuwe mensen toe, overlaad ik hen met knuffels en “spin”-serenades! Een enthousiaste miauw van een gelukkig katerbeest! En langs deze weg ook nog een dikke DANK U WEL voor alle lieve vrijwilligers van het asiel, die zo goed voor me gezorgd hebben.
Figaro De Winter
I
