Ook uw verhaal op deze website?

asielschoten@telenet.be

Verhaal van een adoptant

 

Hallo beste medewerkers van asiel Schoten,

 

Ik ben 5 juli 2010 geadopteerd en ik ben genoemd naar Bobo!

Ik ben hier in een warm huisje gekomen met nog een zusje en een broertje eerst waren ze kwaad op mij maar nu speel ik mee met ze.

We hebben onze eigen zetel voor te slapen.

Het liefste dat ik doe is op kassen kruipen maar dat mag niet.

Ik ben hier heel graag en heb veel katten speelgoedjes om mee te spelen maar ik ga liever knuffelen bij mijn bazinnetje.

 

Natte likkers van Bobo

baasje en bazinnetje

 

Hallo daar,

Op 13/4 heb ik bij jullie ons Lilly geadopteerd...
Hierbij enkele foto's van haar om te laten zien hoe goed ze het stelt...
Ze heeft zich supergoed aangepast en was eigenlijk al van de eerste dag baas in huis..
Een beetje spijtig voor onze loulou, maar die redt zich wel :)

Lilly is de meest aanhankelijke kat die ik al ooit heb gehad en daarom ben ik zo blij dat ik haar bij jullie vond..
Nog eens bedankt en doe zo voort zou ik zeggen..

Groetjes,

Defooz Danny




Het is nu al 8 jaar geleden dat we onze lieve poes Maya  kwamen halen! Ze heette toen nog Pitoe.
Ik wou jullie al zo lang eens bedanken voor deze lieve schat, ik ben dus blij dat ik het bij deze kan doen!
We adopteerden toen Maya omdat zij bij ons bezoekje aan het asiel steeds heel luid naar ons aan het "roepen" was! Telkens toen we bijhaar stonden keek ze ons smekend aan, en telkens we bij ons andere mogelijk keuze Balou stonden, begon ze weer luid te miauwen naar ons. Eenmaal thuis hebben we haar de nieuwe naam Maya gegeven.
Maya is de liefste en aanhankelijkste poes die je kan indenken! Er zit gewoon geen kwaad in die lieverd! Ze is ook altijd héél beschermend en lief geweest naar onze latere "aanwinsten"! Ze ontving ze allemaal héél liefdevol, likte hen en liet ze bij haar in haar mandje slapen! Zo is er later Inka (vondeling), Zazou (uit asiel Waasmunster) en Snoopy (vondeling) bij gekomen. Ze is nu 8 jaar, en zo gezond als een visje( )!
 
Indien iemand bij jullie Maya nog kent: nog eens van harte bedankt voor de vriendelijke ontvangst toen!!!
 
Lut, en de poezenbende Maya - Inka - Zazou - Snoopy



 

Tommy

 

Op 9 juni 2010 hebben we Tommy vanuit het asiel mee naar huis genomen. Hij had ons hart gestolen van het allereerste moment dat we mekaar zagen. Hij is niet onze eerste asielhond.. onze vorige hond een Collie, die reeds 9 jaar oud was toen we haar adopteerden van het zelfde asiel trouwens, heeft ons nog 7 jaar liefde en vriendschap geschonken. Tommy is niet anders… het is een hartveroverend kereltje..hij heeft nog wel een grote verlatingsangst, wat heel begrijpelijk is, jankt als hij ons even niet kan zien, maar daar wordt stilletjes en geduldig aan gewerkt en we boeken op enkele dagen tijd al heel goede resultaten. Hij begint ons goed te vertrouwen, maar vertrouwen dient te worden opgebouwd… Hij is echter geen seconde bang geweest, is dol op zijn badje en houdt van lange wandelingen, is nieuwsgierig naar alles in zijn omgeving, kent onze voordeur en de wagen al en doet niets liever dan mee op stap gaan en daarna lekker slapen in de zetel.

Tommy was in het asiel vanwege ziekte van zijn vorige baasje, ik wil dat baasje geruststellen… Tommy is thuis. Zolang hij leeft zal hij die thuis hebben. Er wordt hier van hem gehouden. Wij zijn blij dat hij deel uitmaakt van ons gezin nu en dat zal hij altijd blijven doen.

 

Kleykens Viviane, Daniel en Andreas
 

 

 

 

 

Hallo,

Enkele maanden geleden heb ik een kater geadopteerd. Toen heette hij nog Zeus en zag hij er een beetje uit als een punker, aangezien zijn flanken kaal waren geschoren, de enige manier om de klitten die hij in zijn lange vacht had weg te krijgen. Zeus gaat nu door het leven als Floris en zoals je op de foto's kan zien, is zijn pels bijna helemaal terug gegroeid.
Hoewel de eerste kennismaking met mijn andere kat, Stromboli, niet meteen hartelijk verliep, zijn ze intussen de beste speelkameraadjes geworden.

Floris was eerder al eens geadopteerd, maar de vorige eigenaars hadden hem teruggebracht omdat hij volgens hen niet zindelijk was. Het was even afwachten en hoewel ik 2 plasjes gevonden heb in de eerste weken dat hij hier was (telkens nadat hij een hele dag alleen had moeten blijven), is dat gestopt nadat ik zijn eetgewoonten wat had aangepast.

Een zwerfkat binnenbrengen in een appartement waar de buitenruimte beperkt is, is niet zo evident, maar Floris heeft zich goed aangepast. In het begin zat hij vaak aan het raam, maar zodra het weer wat warmer werd, heb ik hem aangemoedigd om het terras op te gaan. Sinds een paar weken heeft hij zelfs zijn territorium nog verder uitgebreid en kan je hem regelmatig zien paraderen in tuinen van de buren (niet evident gezien het feit dat ik op de tweede verdieping woon en er geen ladders of trappen zijn om makkelijk naar beneden en naar boven te gaan). De eerste keer dat ik hem in het struikgewas zag verdwijnen, was ik er niet helemaal gerust in, maar mijnheer is er niet enkel in geslaagd om van de meer dan 2 meter hoge muren naar beneden te springen, hij heeft ook een manier gevonden om terug naar boven te klauteren. Nu maakt hij regelmatig een wandelingetje in de buurt, maar telkens waneer ik 's morgens opsta en 's avonds thuiskom, zit hij klaar, wachtend op een knuffel en wat aandacht. Het is een echt flodderbeest, en als je hem op zijn dekentje ziet liggen, zou je eerder denken dat 'Pasja' een meer toepasselijke naam is dan Floris...

Groetjes,


 

Hallo!
 
Wij hebben enkele maanden geleden een kleine Yorkshire Terriër geadopteerd. Zij heette toen Missy en is 2 jaar oud. Missy luisterde niet echt naar haar naam, dus we hebben haar omgedoopt tot Mieke. Daar luisterde ze ook niet echt naar, maar dat begint nu toch.
We wilden jullie even laten weten hoe het ondertussen met haar gaat.
Na een weekje bij ons te zijn werd Mieke loops, wij hadden voordien alleen een reutje dus we waren niet echt voorbereid op alle gevolgen van loopsheid. Mieke bloedde, plaste en deed af en toe wel eens in huis. Een erg vervelend bijverschijnsel van loopsheid! Ze was natuurlijk erg geïnteresseerd in de heren, maar daar hebben we haar succesvol ver van weg kunnen houden.
Mieke had in het begin erg veel last van verlatingsangst, we hebben ons al vaak afgevraagd wat er in haar korte leven allemaal al is gebeurd om zo veel angst te hebben. Ondertussen gaat dat al veel beter, we laten haar met een gerust hart even thuis als we om boodschappen gaan, maar 's nachts wil ze al wel eens beginnen huilen.
Vandaag nemen we haar voor de eerste keer mee uit zeilen. We hopen dat dat goed zal gaan, ze is net over haar wagenziekte heen.
We zijn allemaal erg gehecht geraakt aan ons kleine nieuwe hondje (dat volgens ons niet echt veel 'honds' in zich heeft). Ze is erg aanhankelijk en knuffelt graag. Luisteren doet ze niet echt goed, maar het is zo een lieverd dat ze geen problemen maakt door haar ongeschooldheid. Ze loopt zelfs zonder leiband perfect mee! En al bij al heeft het ons maar een kleine drie maanden geduurd (!) om haar te leren zitten, er is nog hoop in zicht!  
Zoals gezegd hebben we ook een reu, Sintra, hij wordt 5 jaar oud deze zomer. We hadden Mieke geadopteerd om hem een speelkameraadje te geven. Dat spelen gebeurt eigenlijk niet, maar ze komen goed overeen. Ze slapen samen op de bank en gunnen elkaar hun brokken. Ze hebben wel een partnerschap in het apporteren, Sintra loopt erachter en gaat het halen waarop Mieke het te pakken krijgt en stuk bijt...
Wij zijn in alle geval heel blij met ons lieve Mieke en hopen dat ze nog heel erg lang lid uit kan maken van ons gezin!
 
Groetjes,
Britt, Bieke, Charles & Eric

 

 

Hallo daar!

Op 21 januari 2010, hebben we bij jullie het lieve 6 maand oude katinnetje 'Tipsy' geadopteerd. De eerste avond was een beetje onwennig maar al bij al zeer goed verlopen. Ze voelde zich snel thuis en is ondertussen een zeer groot deel van ons hartje gaan bezitten. Ze had direct een dikke vriend 'Puma'. Een kater die haar de kneepjes van het vak geleerd heeft.

Spijtig genoeg hebben we op 16 april 2010 van deze vriend afscheid moeten nemen. Met heel veel pijn en verdriet. Sindsdien liep ze toch wel een beetje verloren en vroeg ze heel veel aandacht. Deze aandacht hebben we dan ook met zeer veel liefde en vriendschap gegeven. 'Tipsy' is steeds lief en komt steeds lekker knuffelen in de zetel. Maar om wat toch wat meer gezelschap te kunnen geven hebben we vandaag op 7 mei 2010 nog een katinnetje van bij jullie in het asiel geadopteerd (chrisje) die wij nu 'kado' hebben genoemd.  Onze nieuwe aanwinst komt al heel veel knuffelen, al verloopt het contact met Tipsy nog al stroef.  Maar we blijven geloven in een komende vriendschap, net zoals wij in jullie asiel blijven geloven.

Verder willen wij het asiel bedanken voor het harde werk dat jullie leveren en jullie grote hart voor de dieren. Zonder jullie zouden ze niet geplaatst kunnen worden bij een goede thuis. Wij hopen dat jullie dit werk kunnen en willen blijven voortzetten op de manier hoe jullie nu bezig zijn want, het is gewoon fantastisch wat jullie voor de achtergelaten, verwaarloosde en mishandelde dieren doen.

Vele groetjes
!!

Kado & Tipsy
Yannick & Steffi

Dag,

Op zaterdag 18 april namen wij Tosca,  amerikaanse buldog van 4 j, mee naar huis.
Het is fantastisch zo'n lief dier te hebben. Wel een karaktertje ook, maar zeer leergierig en sportief. Kortom ons hele gezin is weg van haar! En zij lijkt het ook naar haar zin te hebben.
Bedankt ook voor de goede raad in het asiel
 

Fedra, Serge, Zeno, Silke

 

 

 

 

 

Hallo dierenvrienden

Hier zit ik van de eerste zonnestralen te genieten op het bankje van mijn baasje.

5jaar ben ik hier al gelukkig .

Bedankt daarvoor....baronneke

 

Hallo,

 

Wij hebben op 18 januari een lieve kater geadopteerd, genaamd Geertje, maar wij hebben hem Victor(reke) genoemd.De eerste avond bij ons was hij wel wat zenuwachtig en heeft hij even overgegeven, maar de 2de avond was dat al voorbij.

Ik en mijn man zijn nu zielsveel van dat beestje gaan houden.We hebben er zeer veel plezier van, en krijgen zeer veel liefde van ons Victorreke.Hij leeft hier werkelijk zoals god in Frankrijk. Hij mag nu ook buiten, en binnen mag hij ook overal komen.

Hij is altijd lief, zal nooit krabben of bijten, tenzij voor te spelen en zindelijk is hij ook.Eten doet hij zoals de besten. Hij weegt nu 5,5 kg !We houden natuurlijk wel in het oog dat hij niet te dik wordt natuurlijk, maar hij zal dat er wel af lopen buiten.

We hebben nu ook onlangs een chip laten plaatsen, zodat hij altijd kan opgespoord worden, moest hij verloren lopen. Tevens is deze chipook de sleutel voor zijn kattenluikje. 

Wij willen jullie ook nog bedanken voor de goede zorgen die jullie aan Victorreke hebben gegeven.Misschien nog tot schrijfs binnenkort.

Vriendelijke groeten,  Pascale - Marc & ons Victorreke

 

Beste Dierenvrienden,

 

Peluchin is nu een jaar bij ons en heeft zoals je op foto kunt zien het nog altijd naar zijn zin.
Gelukkig laat hij heel braaf zijn pels verzorgen want daar is veel werk aan.
In de pre-history was mijn vrouw nog kapster ,dus die kan zich echt uitleven.
Eten doet hij flink , maar blijft mooi op zijn gewicht, een maand geleden naar de dierenarts voor jaarlijkse spuitjes en controle alles ok .
 

Groeten  

René Jeanine

Beste, 

21 juli 2009 zijn we de liefste poes ter wereld bij jullie komen halen.

Ze heet Stella en hoewel ik mijn vriend heb moeten overtuigen voor een kat in huis, was hij meteen verliefd op haar!

Ze houdt van knuffelen, spelen en is enorm sociaal en aanhankelijk, ze volgt ons overal.

Ze houdt van mee onder de douche te gaan, in alle lavabo’s te kruipen en met andere poezen in de tuin te spelen.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor het geweldige werk dat jullie doen

en uiteraard voor Stella, we zouden haar voor geen geld van de wereld nog kunnen missen!

 

Stefanie & Alexander

 

Beste,

 

Wij zijn vrijdag bij jullie geweest omdat we overwogen om een kat te adopteren. We wilden geen al te tamme kat, maar onze voorkeur ging uit naar een dier waar wat pit in zat. Zo kwamen we terecht bij Witse: een prachtige kater waarvan we te horen kregen dat hij wel een eigen karaktertje had...Ondertussen is Witse ongeveer een 30-tal uurtjes bij ons, maar het lijkt wel of hij hier al veel langer is. Hij lijkt hier al erg goed zijn draai te hebben gevonden en loopt de hele dag te spinnen en het plekjes te zoeken waar hij lekker kan rusten en slapen. Ons zoontje van 15 maanden loopt hier de hele dag door te "miauwen" en die twee lijken elkaar al erg goed gevonden te hebben (zo weet Witse het blijkbaar al erg goed dat het onder de stoel van Nand altijd een festijn is voor hem als we aan het eten zijn... en Nand vindt niets zo leuk als "per ongeluk" een korstje naar beneden te laten vallen... )ik weet dat het nog erg vroeg is om al een definitieve conclusie te trekken, maar voorlopig gaat alles ontzettend goed. We hebben nog geen kennis gemaakt met zijn "humeur" en hebben al verschillende keren tegen elkaar gezegd dat het blijkbaar zo moest lopen, want het gaat hier allemaal vanzelf... Ik denk wel dat hij er al ontzettend hard naar uitziet om de tuin te kunnen gaan verkennen (en vooral de vogels op te jagen, denk ik), want hij zit vaak met gespitste oren voor het raam te kijken naar al de bewegingen die er te zien zijn. 

Wij hopen in elk geval dat het allemaal zo vlot kan blijven lopen, want we genieten er allemaal ontzettend hard van!Bedankt voor de goede zorgen die jullie aan Witse gegeven hebben en we hopen dat we jullie snel nog eens een mail kunnen sturen waarin evenveel positiefs te lezen staat als nu!Veel succes nog met de opvang van al die lieve diertjes (jammer dat we ze niet allemaal konden meenemen om hen een thuis te geven ) en hopelijk tot snel met meer goed nieuws! 

Vriendelijke groeten,Bart, Nand, Saar en Witse

 

 

Hallo,
 
Een vijftal weken geleden kwamen wij met zijn allen het asiel binnen gestapt: mama en de drie dochters. Na lang aandringen had mama toegegeven dat we een kat zouden krijgen, en voor we naar de winkel gingen, wilden we toch even kijken of ze in het asiel geen kleine katjes hadden. Echte kittens waren er niet meer, maar vanaf het moment dat we binnenkwamen, viel Samir ons meteen op. Hij was de mooiste kat die er zat, met zijn lange haar, witte sokjes en prachtige staart. Hij merkte ons ook op en kwam snel 'hallo' zeggen. Tenminste, zo snel als dat ging met zijn gewonde pootje... We waren meteen alle vier verliefd, maar door zijn poot mochten we hem nog niet meenemen naar huis. Een weekje later konden we niet meer wachten en kregen we hem toch mee. We moesten wel beloven het pootje elke dag goed te verzorgen en terug te komen als het niet verbeterde. Gelukkig hebben jullie ons nog niet terug gezien: de wonde is ondertussen volledig dicht gegroeid en je ziet al bijna niet meer waar het was. Onze Kashmir (dat is zijn nieuwe naam) is zelf ook helemaal opengebloeid en rotverwend als enige man bij al die vrouwen. Na dag 1 gebruikte hij zijn mandje al niet meer, omdat de zetel of een schoot zoveel beter ligt, en hij rent en springt er op los. Zijn speeltjes benadert hij alsof het echte prooien zijn en andere katten jaagt hij zonder moeite weg uit 'zijn' tuin. Als iedereen thuis is, voelt hij zich het best: dan loopt hij de hele tijd te spinnen. Wanneer er dan iemand weggaat, achtervolgt hij die tot aan de deur en blijft daar wachten; hij is echt een groepsbeestje. Hij geeft ons zelfs 'kusjes': dan duwt hij zijn neusje heel zachtjes tegen je gezicht.
 
We maakten ons maar om één ding zorgen: Kashmir houdt zijn vroegere gewonde pootje soms omhoog en loopt dan rond op drie pootjes. Ondertussen is hij echter bij de dierenarts geweest en die wist ons te melden dat er helemaal niets mis is met die poot. Hij kan hem perfect gebruiken. Blijkbaar is ons kleine zotte knuffelbeest gewoon een aansteller! Het valt ook op dat hij 'vergeet' dat hij mank is zodra hij een prooi of een andere kat ziet. Daar rent hij gewoon op vier pootjes achter aan.
 
In het begin moesten we veel tijd steken in zijn verzorging, maar Kashmir heeft dat altijd braaf laten doen (ook al deed het duidelijk pijn) en hij geeft zoveel liefde terug dat we enorm blij zijn dat we hem hebben geadopteerd! We hadden geen beter huisdier kunnen vinden. Dank jullie wel!
 
Martine, Dana, Tatjana, Dilana
en een kusje van Kashmir

 

Beste

 

Het is ondertussen al twee weken geleden dat we Mausje kwamen halen.

Al van bij de aankomst voelde hij zich onmiddellijk thuis, zat in no time op de kattenbak en kan een behoorlijk stukje eten, tenminste als meneer het lust want als het niet naar de zin is blijft het gewoon staan.

De stress van de eerste dagen is volledig weg, hij heeft een plaatsje gevonden vanwaar hij uit het zicht zijn territorium kan gadeslaan en als we hem kwijt zijn is hij daar altijd te vinden. Echter van zodra we de doos Whiskas bovenhalen is hij niet meer van rond je benen weg te slaan.
Ondertussen is hij wel van naam veranderd, door zijn welgevormde snorharen lag de keuze van Moustache eigenlijk voor de hand en begint hij stilaan door te hebben dat hij voortaan met Moustache aangesproken wordt.
 

So far, so good en het vervolg zullen we zeker laten weten 

groetjes 

fam. Yseboodt

                                                                                                                                               

 

 

Bedankt !
 
Een lieve, een nieuw famillielid !
 
Hier enkele foto's van haar aankomst tot nu een paar dagen later !
 
 
Groetjes Sylvie.
 

 

 

Hej,
Een weekje geleden hebben we Loucka, de chocolade labrador, geadopteerd!
Wat een leven in huis nu met onze nieuwe hond!
We zijn er allemaal verzot op, We zouden ze niet meer kunnen missen hoor!
We krijgen veel aandacht en kusjes.
Als we in de zetel zitten wilt ze niks anders dan tussen ons te komen liggen.
We zijn heel blij met onze nieuwe hond.
Ze luisterd al redelijk goed en ze wijkt niet van onze zijde.
 
Bedankt!
Vele groetjes, William, Martine, Kenny, Tiffany en Loucka!

 

 

 

Dag iedereen van het dierenasiel te Schoten!

 

Dinsdag adopteerden wij Yashi de border collie. Woensdag kwamen we haar halen. De eerste avond was Yashi een beetje zenuwachtig. Maar wat wil je?! Een nieuwe thuis, de buren, de grootouders, de andere hond en poes leren kennen etc. Onze Yashi sliep als een roos de eerste nacht. De volgende dag zijn we met Yashi veel gaan wandelen. Yashi is een actieve maar superlieve hond. Wat zijn we verzot op haar! In ons bed, tussen ons in, slaapt ze het liefst. Knuffelen in de zetel doet ze heel erg graag. De voorbije dagen zijn we ook met Yashi gaan fietsen en dat doet ze ook heel flink. We gaan met haar elke dag een paar uur wandelen. Ze past haar super aan. Ik kan maar niet benadrukken hoe super ze is! Iedereen is gek op haar! Yashi is ook blij dat ze nu in de grote tuin van onze ouders kan rondlopen. Binnen 10 dagen verhuist ze met ons mee waar ze haar eigen tuin krijgt. 2 keer in de week gaan we met haar ook naar de hondenschool. Ze is natuurlijk de primus van de klas! Nu ligt onze Yashi op de zetel. We gaan er direct nog even mee wandelen en eindigen we ineens ook deze brief.  

Bedankt iedereen voor de goede zorgen! 

Veel liefs, 

An, Tony en een pootje van Yashi

 


 

Hallo dierenvrienden!
 
Een dikke twee jaar geleden zijn we in jullie asiel onze Kinky komen halen: een mooie, zwart-witte Europese korthaar die goed wist hoe mensen te vertederen. Ze was toen bijna vier jaar. De eerste dag was verschrikkelijk: ze kroop weg in, op en onder iedere kast :-) Maar na enkele dagen werd ze het wat gewoon in haar nieuw huisje. En zeker toen ze na een paar weken buiten mocht, was ze de gelukkigste poes van de wereld. Nu kennen we Kinky als een heel speelse kat en we zeggen vaak dat ze de zotste poes ooit is. Een knuffelaar is ze nog altijd niet, maar je kan je er goed mee amuseren en ze geniet er (wanneer ze zin heeft) wel van gestreeld te worden. Wat ze ook geweldig vindt is 's nachts op bed komen liggen, of iedereens dekentje of kussen inpalmen. Hier zie je een foto van onze kapoen; ze was blij dat we terug waren van op verlof (of misschien lag de koffer gewoon zacht :))
 
Groetjes,
 
Familie Jacobs

 

Goededag Beste Medewerkers,
 
 
Op 31 december 2003 ben ik de gelukkige eigenaar geworden ( geadopteerd ) van een schat van
een Berner Sennen genaamd Amedeo.
Hij was pas een paar dagen bij jullie en nog niet geheel gewend aan alles.
Na een hele lange heenrit, dit vanwege wegwerkzaamheden had ik jullie dan eindelijk gevonden.
En ja hoor, ik was gelijk smoor verliefd geworden op Amedeo.
De terugrit verliep gelukig sneller en thuis wachtte hem een heel heel heel warm welkom ook
van onze andere Berner Argos.
Helaas hebben die twee Berners maar 3 jaar samen echte maatjes kunnen zijn, want na een slopende ziekte
van Argos kwam er voor hem een einde aan zijn lijden.
Ik heb ontzettend veel troost gehad en gevonden in Amedeo......
In al die jaren dat hij bij ons is geweest heeft hij zich verder ontwikkeld tot een super lieve hond.
 
Maar helaas maandag 28 september werd Amedeo ineens niet goed, dierenarts gebeld en overleg gepleegd
en indien de toestand veranderde gelijk contact opnemen, helaas was dit na anderhalf uur al.
Ik stond op het punt om smorgensvroeg rond half een met Amedeo naar de dierenarts te gaan
maar helaas.........binnen een paar minuten was het afgelopen.....
Mij totaal verward, verdrietig en verbijsterend naast hem zittend beseffend dat hij echt overleden is.....
Maansdagavond nog afscheid van hem genomen en geheel naar mijn wens is Amedeo gecremeerd
en vervolgens uitgestrooid in een prachtig wandelgebied genaamd de Kampina.
Ik put troost uit de vele herinneringen en de fijne jaren die we samen hebben gehad.
 
 " Jarenlang van hem genoten,
Elke dag was een feest,
en al die fijne jaren
is hijzelf nooit egoistisch geweest........
 
 
Lieve groetjes van  Angeline Humblé.
( rosmalen, nederland )

 



 

 

Beste,

In September 2007 adopteerden we Lola bij jullie in Schoten, een mix bull mastiff. Zij werd het vriendje van onze Ergé, een geadopteerde Berner Sennen hond. Lola werd Luna genoemd omdat ze daar ook naar luisterde en stelt het zeer wel.
Het is een lieve, aanhankelijke, speelse familiehond en kan het goed met onze dochtertjes Eline (3 jaar) en Axelle (3mnd) vinden. Ergé is echter recent gestorven zodat Luna terug alleen is. Zij verwerkt het echter goed en wordt wat extra verwend.
Met ons tweede dochtertje wachten we even af of we opnieuw op zoek gaan naar een tweede hond.Hierbij nog een foto van Luna en Ergé.

Wij zijn zeer blij dat we Luna konden adopteren, het is een superlieve en brave hond om in huis te hebben.
Groetjes
Fam Van Elst

       

 

Hey beste mensen van het asiel,herkennen jullie (ouzo)onze sam nog Het is natuurlijk al 3jaar geleden dat ik hem geadopteerd heb.Maar hij heeft niet stil gezeten hoor, hij maakt nog steeds wekelijks vele van Onze bejaarden blij in onze RVT waar werkt als knuffelhond Ook heeft hij al mee gelopen op men broer zijn huwelijk en hij mocht met Zijn karretje zelfs binnen in het gemeentehuis van zoersel we hadden wel beziens hoor In october komt hij in het maandblad van goedele liekens, ferm he!!!Jaja onze sam is a dog with a job geworden En zeggen dat zijn vorige baasje er geen tijd voor had en dat hij binnen plaste Nog nooit heb ik een plasje binnen gevonden Uitvluchten ja om er vanaf te geraken Maar ik ben er zo blij mee en onze bejaarden en personeel ook Voor een asielhondje te zijn gweest wel beste mensen je ziet maar , wat je met geduld en liefde Toch kan bereiken  HEEEEL VEEEL en je krijgt er HEEEEL VEEEEl voor terug Groeten van Erna &Sammeke

 

 

Na 3 morbide maanden zonder trouwe viervoeter aan mijn zijde ging ik op een warme augustus 2006 via het internetmedia op zoek naar een nieuwe huisgenoot. En daar was hij... “Spot” een witte hond die door de politie Antwerpen van straat was geplukt. Een heel zielig kijkende hond. Een betere foto hadden de medewerkers van het asiel in Schoten niet kunnen vinden. Na meerdere malen de site te hebben opgezocht en minutenlang naar zijn snoetje te hebben gekeken besloot ik maar gelijk in de auto te stappen en hem te gaan opzoeken. Daar toegekomen liep hij rond in de speelweide. Moet je niet denken dat hij gelijk naar me toekwam... Oh neen, zijn aandacht ging volledig naar de andere honden. Toch heeft hij mijn hart kunnen stelen en besloot ik hem te adopteren. De naam was al gekozen... het zou een Ugly worden.De rit huiswaarts verliep zonder problemen. Hij ging aan het sight seeing. Eenmaal thuis gekomen was iedereen geinteresseerd in mijn nieuwe beste vriend maar wie had er geen interesse in zijn nieuwe baasjes.... ja Spot. Hij reageerde nergens op. Op je hem nu riep met zijn naam of in je handen klapte... geen reactie. We gingen er dan maar vanuit dat hij doofstom was. Maar na drie dagen kregen we het kleur van zijn stem te horen. Het is nu augustus 2009 en Ugly is een flink uit de kluiten gewassen hond geworden en die zijn plekje thuis heeft opgeeist. Tijdens onze wandelingen blijft hij gewoon heel koel als de andere honden naar hem blaffen. Hij kijkt ze even aan, als ze willen spelen zoveel te beter maar naar elkaar blaffen zit er niet in bij hem. Hij is nu 3 jaar bij ons en het lijkt wel of wij een siamese tweeling zijn want waar ik ook mag komen.... Ugly is ook van de partij.
Hopelijk mogen we nog JARENLANG van onze brave, coole trouwe vriend genieten.Ugly is mijn eerste hond die ik adopteerde, een eerste aarzeling om een hond uit het asiel te adopteren is natuurlijk dat je niet weet wat het dier heeft meegemaakt, heeft zijn karakter daar onder geleden ? En hoe hij zal hij  op een nieuwe situatie reageren maar ik kan kan het beamen.... U die nog even een duwtje in de rug nodig heeft....het is de moeite waard om een dier te adopteren en hem een nieuwe thuis te geven. 

Pascale

 

 

Hoikes,

 

Op 13 juli 2009 wandelden we binnen bij jullie in het asiel.En wie zat daar zo schattig te kijken naar ons: ons froetsie (+/-  9weekjes oud).We waren direct verkocht.
Graag laten we dan ook even weten hoe het ondertussen met froetske is.Ze doet het fantastisch.  Ze is een echt knuffeltje, ronkertje en speelvogeltje.  Een schatje !!!
We zouden ze niet meer kunnen missen.
 

Groetjes en een dikke knuffel van froetsie ;-) uit zoersel

 

Beste, 

Met Aico gaat het opperbest,ben dit weekend naar mijn broer en schoonzus in de ardennen geweest,die ook twee asielhonden hebben waarvan er een ook van bij jullie komt.Ze hebben samen zeer goed gespeeld in de tuin en de bossen. 

Nog veel succes gewenst met jullie werk. 

Frank Geens

 



 

 

 

Hallo lieve mensen van het asiel, 

Het is al weer meer dan 4 jaar geleden sinds wij 2 lieve poesjes uit het asiel hebben geadopteerd.Ticha en Thor.  Echt twee lieve schatjes door heel het gezin zéééér graag gezien.In deze 4 jaar dat ze bij ons zijn hebben wij er al enorm plezier aan beleefd. Ze zijn lief,grappig en oooh zo knuffelachtig.Zouden ze voor geen goud willen missen.Wij wensen jullie een prettige vakantie en met de hoop dat er niet te veel achtergelaten diertjes worden gedumpt.

  

 

 

 

Hoi,

Sinds 23 mei is Sok bij ons en na wat schuilen onder de trap de eerste dag, is het hele huis ondertussen verkend, en voelt hij zich goed thuis in zijn koninkrijk! Elke dag bloeit hij een beetje meer open en via het terras heeft hij ook al de poezen van de buren leren kennen ... Sok is zonder twijfel de meest sociale.... Zijn naam blijft want je kan niet naast zijn pootjes met witte sokjes kijken....  

Groetjes van Sok, en veel success om ook voor alle andere bewoners steeds een plaatsje te blijven vinden.

 

 

Hallo allemaal,
 
Ben op 26 mei twee poezen komen adopteren "Loes en Poes", twee zussen.Ik heb ze omgedoopt naar Mollie en Fluffy.
Het zijn twee ongelooflijke schatten van poezen, het is net of ze hier al jaren wonen, het zijn echte knuffelaarsters, ben er ontzettend gelukkig mee en ben blij dat ik ze beiden geadopteerd heb. Bedankt voor jullie goede zorgen voor al deze dieren!
 
groetjes van Tinne

 

 

beste medewerkers van het asiel
 
 
 Ik wil allereerst jullie bedanken voor de poes... Ciara heb ik geadopteerd toen ze 6 maand was inmiddels 4 jaar.Ik ben van kleins af opgegroeit met katten en nu is het niet anders. Ondertussen zit ik met mijn vriend al met drie schatte van katten maar Ciara onze eerste, springt er voor mij uit ... Zij is mijn beschermengel, en ik ben trots op mijn groot katinneke !! Soms gromt ze als ze iets hoort , ik heb geen waakhond nodig!! ... Spijtig dat ze nog bang heeft van vreemde mensen...
PS. diertjes uit het asiel zijn zoveel liever en krijg je eens te meer vriendschap van!
 
Nogmaals bedankt  -----------
Groetjes uit wilrijk  ----------------- 

 

 

 

 

   Besten

 

‘k Wilde jullie gewoon op de hoogte brengen dat onze “Castro” een nieuwe thuis heeft gevonden.Als dat weeral geen goei nieuws is!Misschien kan het dus ook op de sites worden vermeld?

Groetjes
Régine
                                                                                                               

 

 

Hallo ginder,

 

Een maand geleden kwamen bij jullie Roxy de boxer halen. Het is een heerlijke hond, zo lief en o zo speels. Ze heeft haar plekje hier al helemaal gevonden. De tuin vind ze geweldig (de planten haar iets minder, lol) Met de bal spelen doet ze het liefst, samen met de twee jongste hier. Ze geniet van de aaitjes en knuffels en geeft ontzettend veel likjes. We zijn heel gelukking met haar en ik denk zij met ons ook. We hebben wel toegeven aan 1 ding, ze mag hier op de zetel... en als ze er samen op zit met de kinderen is het best lekker gezellig. Dank jullie dat we haar mochten komen halen, en voor al de goede zorgen jullie haar hebben gegeven.

Groetjes,

Karen, Marc en de 4 kids

 

 

 

 

 

Dag lieve mensen,
 
7 jaar geleden hebben wij bij jullie onze Pacha gevonden.  Een mooie en zeer lieve golden retriever van toen 5 jaar oud.  Alhoewel hij te kampen had met lwat probleempjes is hij toch 12 jaar geworden.  Op 29 december is hij overleden en de leegte die hij achterliet was immens.  Ons verdriet om het heengaan van onze grote lieve vriend was gigantisch. Tot we 3 weken geleden in het asiel Renzo vonden. We hebben hem geadopteerd; een mechelse herder van 8 jaar.  Het is een echte schat, lief en zeer aanhankelijk en toch ook wel een tikkeltje ondeugend.  En hij geniet van zijn plek op de zetel en overal waar het zacht en warm is.  Voor zijn leeftijd is hij heel actief en zeer alert.Wandelen is zijn grote hobby en als hij meekan in de auto is hij opgewonden en dolenthousiast.
 
Hierbij een foto van Renzo tijdens de wandeling in het park.
 
Groetjes van ons allemaal en een dikke poot van Renzo.

 

hoi linda en co,net het verhaal nog eens herlezen op jullie site over onze migo..en ja hoor hij is nog steeds een superbeest!! we houden veel van hem,en we krijgen die liefde ook terug! ondertussen is het een flinke kater geworden,je geloofd je ogen niet,maar nog steeds superlieeeeeef  hij heeft hier ook een dikke vriend gevonden in de kater vanonze buren,plezant om die twee samen te zien spelen! en af en toe brengen ze een kleine zwarte mee ,we weten niet van wie die is maar we geven het ook wel wat te eten ook hebben jullie de groetjes van snoopy,de rosse kattin die mijn zoon bij jullie heeft opgehaald enkele weken nadat wij migo hadden..snoopy was eerst vrij schuchter,stak zich meestal ergens onder een stoel of sofa tot het stil was in huis,en nu?nu roefelt ze er vrolijk op los en geniet ze ervan om in de bomen te klimmen en te spelen met haar baasje en een balletje!  groetjes aan iedereen!

 

 

 

Pacalleke,

Ik ben blij dat het je goed gaat en dat je met allerlei dingen bezig bent.
De driepotige kat stelt het uitstekend. Ze wordt goed verzorgd en ik denk
dat ze wel weet dat ze een goede thuis heeft. Het is de enige kat die hapjes
krijgt van de tafel. Wij houden daar niet van, maar blijkbaar is zij dat
gewoon geweest. Dus we respecteren dat. Verder krijgt ze veel aandacht en
wordt ze geknuffeld. Ik denk dat het een buitenkat is geweest, maar gelukkig
is het balkon redelijk groot, zodat ze toch in de buitenlucht kan. Ze zit
daar uren.

De boekingen lopen wat terug, gevolg van de crisis.
Daar hebben jullie natuurlijk geen last van.

Groetjes en fijn weekend.

Jan

 

 

Dag allemaal,
 
in mei zijn wij bij jullie een lieve boxer, Wodan, komen adopteren. Hierbij een paar foto's van ons zotteke. Hij is braaf en lief en nooit een last. We kunnen overal met hem komen en hij heeft vaak veel beziens. 't Is ook zo'n knapperd!
 
Vele groetjes
 
Katja, Stefan en Lizzy

 

 

 

Geachte mevrouw/mijnheer,
 
Mijn vrouw en ikzelf stonden er op om u enkele foto's te sturen van onze bordeauxdog die wij bij u op 26 juni 2008 mochten adopteren.
Zoals je kan zien heeft Ginny het enorm naar haar zin. Ze staat steeds in het middelpunt van de belangstelling.
Nogmaals onze oprechte dank dat we Ginny hebben mogen adopteren.
 
 
Met vriendelijke groeten,
 
De familie Willems

 

 

 

 

Hallo allemaal,
 
Op 22 maart 08 konden mijn man en ik niet weerstaan aan de trieste blik van Rex , nu omgedoopt tot Rik.  Na een korte wandeling met ons beiden namen we hem ineens mee naar huis.    
 
Rik voelde zich direct thuis maar was ook benieuwd naar de wereld achter onze tuinomheining.  De dag nadien vond hij een manier om erover te klauteren, heeeel leuk dus én blijven proberen maar...  Gelukkig bleef hij dicht bij huis.  De week nadien hebben we de tuinomheining voor alle veiligheid met één meter verhoogd en nu kan hij lekker rustig rondbrakken in de tuin. 
De eerste maanden was hij niet zo'n goede eter en liet hij zijn eten geregeld staan.  Nu kan hij eten gelijk een leeuw en is hij een sterke, gespierde hond geworden.
 
Tijdens zijn dagelijkse wandeling(en) maakte hij kennis met zijn nieuwe omgeving ; de koeien, de ezel, de duiven, een fietser, de buren , alles was/is nieuw voor hem en hij wil niets liever dan met hen spelen en ravotten. 
Maar hij is ook een prima waker ... niemand durft/komt nog voorbij de poort als Rik buiten zit.
 
Rik is wel jong en speels maar heeft ook wel een sterk en dominant karakter.  Daarom vonden we het goed om met Rik naar 'de juf' ( hondenschool) te gaan waar we een aantal privé-lessen volgen.  Rik is een flinke leerling en af en toe mogen we al eens met de andere honden meetrainen.  Vorige week mocht hij samen met een andere hond, op 't plein spelen ...  hij was zo enthousiast en kwispelde met zijn staart, mooi om zien.  Hij was 'zo moe' gespeeld dat hij die nacht ( languit op de zetel )geslapen heeft gelijk een roos!
 
Rik is echt een leuke, toffe hond en kan ontzettend lief zijn.  Daardoor hij heeft  ' de beste' plaatsjes in huis weten te veroveren maar vooral ook ons hart ...
We willen jullie nog eens bedanken voor het goede werk dat jullie doen en de goede zorgen die jullie bieden aan alle dieren daar.
 
PS : Ik stuur wat leuke fotootjes van 'Rik zijn fotoreportage ' mee( 140 ondertussen)
 
groetjes,
 
Lia, Daan en Rik 

Hallo

Wij zijn maandag komen kijken voor een kattin. We hebben dan dinsdag Wiske meegenomen;

Ik wil even laten weten dat alles heel goed gaat met haar. Ze is bij aankomst thuis direct beginnen eten en drinken. Gisteren hebben we de hond eventjes naar de bomma gedaan en kon Wiske in de living en keuken rondlopen. Ze lijkt echt gelukkig te zijn bij ons.  Jill Van Nuffel

 

 

Beste mensen,

Ondertussen is het al 2,5 jaar geleden dat ik Speedy bij jullie kwam adopteren.
Hij was meteen goed thuis.
Ondertussen is hij de echte heer des huizes geworden. Nog steeds héél actief en oh zo lief.
Een droom van een kat om in huis te hebben...
Via deze weg willen we jullie nog eens bedanken voor het goede werk en de goede zorgen.

Mvg
Stijn verherstraeten

 

 

Beste,
Vorig jaar, op 3 april 2007 om precies te zijn, hebben wij een zwarte kater uit jullie asiel geadopteerd.
Pedro was zijn naam. Pedro was een verrassingskadooke voor mijn 26ste verjaardag.
Ondertussen zijn we meer dan een jaar verder en wil ik jullie graag laten weten dat Pedro ( die we toen hebben gedoopt tot LOU ) het zeer goed stelt en een goede thuis heeft gekregen.
Hij krijgt heel veel liefde en is de lieveling en hartendief van de familie geworden!! Echt een schatje!!
Ik speelde al langer met de geachte jullie een mailtje te sturen met deze boodschap zodus…
Bij deze verzeker ik jullie dat onze Lou zijn dagen bij ons zal slijten en hij nooit iets te kort zal komen…
Bedankt om hem op te vangen en zo goed voor hem te zorgen!!
Groetjes,
Ellen Van Noten

 

 

Beste dierenvrienden
Hier ben ik om jullie te bedanken voor al wat jullie gedaan hebben voor mij.
Het geduld van mijn 4de baasje heeft samen met jullie hulp is mijn geluk geworden.
Ik zie jullie nog altijd graag .
Groetjes van BENJY nu Baronneke.

 

 

 

 

 

Beste asielmedewerkers,
 
Bij deze stuur ik jullie wat foto's en volgende update; zaterdag 12 april heb ik Syra, de heilige Birmaan geadopteerd van het asiel te Schoten. Syra maakt het erg goed. De eerste dagen was ze heel erg rustig. Nu komt haar persoonlijkheid sterker naar boven en de laatste dagen bloeit ze ook meer open. Haar vacht begint er beter uit te zien, ze eet goed en ze is duidelijk op haar gemak. Echt een lief diertje!!!
 
Groetjes
Kim

 

 

 

Beste,

Maandagavond ben ik da kleine yorkje komen halen. Jullie noemden hem
"chiclette"
Een echt schatteke maar oh zo broos. Wij hebben hem "Chico" gedoopd"
Ik ben er gisteren mee naar onze dierenarts gereden omdat hij 3x had
overgegeven. Zij heeft hem ook nog eens een volledige check-up gegeven.
Blijkt hij nog een heel goed kloppend hartje te hebben, dus als hij nu
gepaste zorgen en aandacht krijgt, komt hij er helemaal bovenop.
Hij zat wel met een serieuse maag en darminfectie maar daar heeft hij de
nodige spuitjes al voor gekregen en antibiotica voor thuis.
Zijn vacht zullen we ook nog goed onder handen moeten nemen (hebben
speciale shampoo gekregen) en dan zou hij terug de "oude" moeten zijn.

Wou jullie dit even melden dat het voor de rest goed met hem gaat en ook
met de andere 4-voeters in de familie.

Groetjes,
Petra Laureyssen
 

 







Be
ste asielmedewerkers,

Een hele tijd geleden startten we onze zoektocht naar een vriendje voor onze Ergé, een drie-jarige Berner Sennen, die we adopteerden uit een kennel wegens een afwijking aan zijn beide ellebogen. Hij kon niet dienen voor de commerce, maar kon ook niet lopen en spelen, enkel wandelen. Na een operatie maakt hij het echter uitstekend en hij was de dikste vriend van onze Luna, ook een Berner Sennen, die we adopteerden uit het asiel in Weelde. Luna kreeg echter kanker en moesten we laten gaan ongeveer 2 jaar geleden.

Ergé was zeer eenzaam en de energie en opgewektheid van het beestje ging werkelijk achteruit. We moesten en zouden mettertijd terug een tweede hond adopteren.

Onze zoektocht begon in juli dit jaar en leidde ons via een paar bezoeken aan verschillende asielen uiteindelijk naar Schoten. Daar zat Lola, een mix bullmastif-bordeauxdog, met een smekend kopje te wachten op een nieuw baasje. Ze was nog maar net een dag terug binnengebracht van een eerste adoptie-gezin. We maakten een wandeling met Ergé erbij en de klik was meteen gemaakt. Lola was wel zeer hevig aan de lijn, maar we beslisten dadelijk om haar mee te nemen en eens in de koffer van de wagen, lag ze rustig naast Ergé tot in het verre Lommel. Het was dus liefde op het eerste zicht.

Nu twee maanden later, zijn Ergé en Lola de beste kameraadjes die elke dag hun speelmomenten hebben. Ze stoeien in de tuin, maar zijn ook de beste wakers. Lola luistert al veel beter en is echt een rustige, lieve, brave, aanhankelijke en plezante hond. We hopen dat dit zo nog lang mag blijven duren en zijn er zeker van dat Lola gelukkig is en goed terecht is gekomen.

Bedankt voor jullie inzet om het de hondjes zo goed mogelijk naar hun zin te laten hebben in het asiel en bedankt dat we dit beestje konden adopteren.

vele groetjes

Carl, Annemie en Eline.

 

 

Hallo!

 

Mijn naam is Figaro en ik zat tot zaterdag 6 oktober 2007 in het asiel van Schoten.‘k ben een katertje van ongeveer 11 weken oud en- al zeg ik het zelf- ik ben héél héél lief!  Vanaf iemand me oppakt en knuffelt, zet ik mijn ronkend motortje aan!Zaterdag ben ik opgehaald, nadat mijn nieuwe baasjes eerst een heleboel “katte-inkopen” hadden gedaan.   Nu woon ik bij mijn nieuwe mensen in Wilrijk. Ik heb mijn eerste nacht al meteen gezellig op het bed mogen slapen, ondanks het feit dat ik een spiksplinternieuwe kattensofa van Tom en Jerry had gekregen.  Mijn nieuwe mensen zijn niet meer piepjong, dus ze hebben heel veel tijd om mij te vertroetelen en dat doen ze dan ook!   Ik heb het hier reuze naar mijn zin en word hier écht rot verwend!  Als dank naar mijn nieuwe mensen toe, overlaad ik hen met knuffels en “spin”-serenades!  Een enthousiaste miauw van een gelukkig katerbeest!  En langs deze weg ook nog een dikke DANK U WEL voor alle lieve vrijwilligers van het asiel, die zo goed voor me gezorgd hebben. 

Figaro De Winter

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I